Uzasadnienie
D.Z., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek skierowany do tego organu pocztą elektroniczną dnia 12 stycznia 2016 r. Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Pismem z dnia [...] marca 2016 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem organu, pełnomocnik skarżącego cofnął w całości wniesioną w niniejszej sprawie skargę.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. pełnomocnik Burmistrza wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, iż dnia [...] marca 2016 r. strony zawarły porozumienie, na mocy którego organ udzielił skarżącemu informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] stycznia 2016 r. i zapłacił na rzecz skarżącego kwotę 400 zł tytułem zadośćuczynienia za uchybienie terminowi do załatwienia sprawy. Efektem porozumienia było cofnięcie przez skarżącego skargi z dniem 23 marca 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270, zwanej dalej ppsa) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przepis ten statuuje zasadę dyspozycyjności, która przejawia się przez przyznanie stronom postępowania sądowego uprawnienia do rozporządzenia przedmiotem tego postępowania oraz rozporządzania uprawnieniami procesowymi. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi, skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu administracyjnego, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej (M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., Warszawa 2007, Wyd. Prawnicze LexisNexis, s. 872).
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2016 r. cofnął skargę, przy czym Sąd nie dopatrzył się przesłanek, o których mowa w art. 60 ppsa, kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. W sprawie nie zachodzi ryzyko, iż cofnięcie skargi miałoby służyć obejściu prawa.
Skoro wola skarżącego jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca, z tej racji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.
Nadto zgodnie z art. 230 § 1 ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. W sprawie niniejszej skarżący uiścił tytułem wpisu sądowego kwotę 100 zł, następnie skarga została cofnięta. Stosownie zaś do treści art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi nastąpiło przed wyznaczeniem terminu rozprawy. Z uwagi na to w sprawie zaistniały przesłanki do zwrotu skarżącemu kwoty uiszczonej z tego tytułu.
W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.