Uzasadnienie
W związku ze skargą, ostatecznie zakwalifikowaną jako skarga na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w rozpoznaniu wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, M.B. (Skarżący) wniósł o ustanowienie pełnomocnika oraz zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący oświadczył, że nie ma majątku ani oszczędności. Podał również, że jest bezrobotny lecz nie przysługuje mu prawo do zasiłku z tego tytułu. Utrzymuje się ze świadczeń z pomocy społecznej, których suma w kwietniu 2017 roku wyniosła 797,82 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim zważył, co następuje.
Wniosek jest uzasadniony.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Należy zauważyć, że Skarżący, z uwagi na przedmiot jego skargi, z mocy ustawy jest zwolniony od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. h p.p.s.a.). Przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).
Przedstawiona we wniosku sytuacja materialna M.B. uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Z niebudzącego wątpliwości co do jego wiarygodności oświadczenia Skarżącego, które znajduje dodatkowo potwierdzenie w treści dokumentów zgromadzonych w aktach postępowania administracyjnego, wynika, że M.B. nie ma żadnego majątku, a utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń z pomocy społecznej. Kwota tych świadczeń, co oczywiste, nie jest wystarczająca do sfinansowania wydatków innych niż służące zaspokojeniu podstawowych bieżących potrzeb życiowych.
Dlatego należało uznać, iż Skarżący wykazał, że nie stać go na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd postanowił zatem przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu (punkt pierwszy postanowienia). Imiennie pełnomocnika dla Skarżącego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka (art. 253 § 2 p.p.s.a.).
Za bezprzedmiotowy natomiast uznał Sąd wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, ponieważ - jak wskazano wcześniej - Skarżący jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych (zgodnie z art. 239 § 1 pkt 1 lit h/ p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 249a p.p.s.a., jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznanie prawa pomocy umarza się. Dlatego na podstawie wymienionego przepisu Sąd postanowił o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych (punkt drugi postanowienia).