Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] października 2015 r. B.G. zwróciła się do Burmistrza o wszczęcie postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości należących do wnioskodawczyni, tj. działki o nr ewid. [...] (obecnie [...]) i nr ewid. [...] (obecnie [...]), zlokalizowanych w obrębie [...] od gruntów pokrytych wodami płynącymi, które z mocy prawa są własnością Skarbu Państwa.
Powyższe postępowanie zostało zakończone ostateczną decyzją Burmistrza z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...], w zakresie zatwierdzenia ustalonych protokolarnie w toku postępowania rozgraniczeniowego granic działek nr [...] zlokalizowanych w obrębie [...] dla których Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], będących własnością strony z nieruchomościami przyległymi - działkami nr: [...] zlokalizowanymi w obrębie [...] oraz działką nr [...] zlokalizowaną w obrębie [...], zgodnie z protokołami granicznymi z dnia [...] czerwca 2016r. nr [...].
Na skutek wniesionego przez B.G. odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] marca 2017 r., nr [...], orzekło o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza z [...] listopada 2016 r. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] marca 2017 r., nr [...], stwierdziło niedopuszczalność odwołania.
Pismem z dnia [...] września 2020 r. B.G. wniosła do Burmistrza o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Burmistrza z [...] listopada 2016 r., nr [...]. Jako podstawę prawną wznowienia postępowania strona skarżąca wskazała art. 145 § 1 pkt. 1 oraz pkt 5 k.p.a., podając że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe oraz art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a., ponieważ pojawiły się istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, z powołaniem na doręczone stronie w dniu 1 czerwca 2020 r. zawiadomienie Starosty z dnia [...] maja 2020 r.
Postanowieniem z dnia [...] września 2020 r., nr [...], Burmistrz wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] listopada 2016 r.
W toku postępowania skarżąca zwracała się do Burmistrza z wnioskiem z [...] października 2020 r. zatytułowanym "Wniosek strony we wznowionym postępowaniu zawezwanie organu do zaprzestania naruszania przepisów prawa" oraz wnioskiem z dnia [...] listopada 2020 r. zatytułowanym; "Wniosek strony we wznowionym postępowaniu o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Sąd Okręgowy w sprawie pod sygn. akt [...]".
Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. Burmistrz umorzył postępowanie wznowieniowe zakończone ostateczną decyzją Burmistrza z [...] listopada 2016 r., nr [...], w zakresie zatwierdzenia ustalonych protokolarnie w toku postępowania rozgraniczeniowego granic działek nr [...] zlokalizowanych w obrębie [...], dla których Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą [...], będących własnością B.G. z nieruchomościami przyległymi.
Na powyższą decyzję B.G. złożyła pismo z dnia [...] grudnia 2020 r. zatytułowanym "Zażalenie na postanowienie Burmistrza z dn. [...].12.2020 r. o odmowie zawieszenia postępowania oraz odwołanie od decyzji Burmistrza o umorzeniu postępowania oraz wniosek o stwierdzenie nieważności obu rozstrzygnięć Burmistrza oraz ponaglenie Burmistrza w zakresie odmowy udzielenia stronie żądanych wyjaśnień w sprawie".
Samorządowe Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się z w/w pismem strony skarżącej:
- - postanowieniem z [...] stycznia 2021 r., nr [...], uznało za nieuzasadnione ponaglenie dotyczące bezczynności Burmistrza w zakresie nieudzielenia stronie żądanych wyjaśnień w sprawie,
- - postanowieniem z [...] stycznia 2021 r., nr [...], orzekło o niedopuszczalności zażalenia,
- - decyzją z [...] stycznia 2021 r., nr [...], orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji.
Pismem z [...] stycznia 2021 r. B.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. "skargę na bezczynność Burmistrza w zakresie odmowy udzielenia stronie informacji w jakiej dacie zakończyło się postępowanie administracyjne przeprowadzone przez Burmistrza w związku z wnioskiem strony o przeprowadzenie postępowania rozgraniczeniowego, w którym Burmistrz wydał decyzję w innym zakresie "w sprawie protokolarnego ustalenia granic działek nr [...]’’, na tym odcinku granicy, gdzie grunty pokryte wodami płynącymi na dz. nr [...] graniczą z działkami zewnętrznymi".
W skardze strona wniosła o: zobowiązanie Burmistrza do udzielenia stronie żądanej informacji, by Sąd zobowiązał Kolegium do złożenia do akt postępowania pisemnych wyjaśnień, czy organ ten ma wiedzę o ewentualnej dacie zakończenia postępowania wszczętego przez Burmistrza, by Sąd zobowiązał Burmistrza do złożenia do akt postępowania przed Sądem pisemnych wyjaśnień, czy organ ten ma wiedzę o ewentualnej dacie zakończenia postępowania wszczętego przez Burmistrza, by Sąd ustalił, czy wnioskowana przez stronę skarżącą informacja istnieje, to znaczy, czy postępowanie wszczęte przez Burmistrza już się zakończyło oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego.
W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że złożyła do Burmistrza wniosek o rozgraniczenie działek nr [...] będących jej własnością z gruntami pokrytymi wodami płynącymi, które z mocy prawa należą do Skarbu Państwa. W ocenie strony skarżącej Burmistrz przeprowadził z urzędu inne postępowanie, w innym aniżeli wnioskowanym zakresie, bez podstawy prawnej, w którym nie wydał decyzji o rozgraniczeniu własności B.G. i własności Skarbu Państwa ale wydał decyzję w sprawie protokolarnego ustalenia granic działek nr [...]. Nadto strona skarżąca podkreśliła, że została pouczona jedynie o możliwości wniesienia wniosku do sądu, w przypadku niezadowolenia z ustalenia przebiegu granic, natomiast nie pouczono jej o żadnym środku zaskarżenia przysługującym na decyzję Burmistrza z [...] listopada 2016 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 (są to sprawy obejmujące decyzje i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, a także inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, podjęte poza szeroko rozumianym postępowaniem administracyjnym) lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (tj. sprawy obejmujące indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz opinie zabezpieczające).
Ponadto sąd administracyjny, na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a., rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Wymaga podkreślenia, że wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, a bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest więc przede wszystkim ustalenie, że bezczynności dopuścił się organ właściwy i zobowiązany na gruncie odpowiednich przepisów do podjęcia stosownego działania.
Należy wskazać, że z treści skargi i pism złożonych przez skarżącą w toku postępowania wynika, że w jej ocenie Burmistrz, poza postępowaniem prowadzonym z jej wniosku z dnia [...] października 2015 r. o rozgraniczenie nieruchomości należących do wnioskodawczyni, tj. działki o nr ewid. [...] i nr ewid. [...] zlokalizowanych w obrębie [...] od gruntów pokrytych wodami płynącymi, które z mocy prawa są własnością Skarbu Państwa, które zakończono decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., prowadził inne postępowanie które zostało "utajnione" przed skarżącą.
Wskazać trzeba, że sformułowane w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. żądania skarżącej w przedmiocie udzielenia informacji nie dotyczą postępowania administracyjnego będącego w toku, lecz uprzednio zakończonego. Z akt sprawy wynika bowiem w sposób jednoznaczny, że postępowanie wszczęte na podstawie wniosku skarżącej z dnia [...] października 2015 r. zostało zakończone ostateczną decyzją Burmistrza z dnia [...] listopada 2016 r. Należy dodać, że żądania skarżącej zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. zostały złożone we wniosku z [...] października 2020 r. zatytułowanym "Wniosek strony we wznowionym postępowaniu zawezwanie organu do zaprzestania naruszania przepisów prawa" oraz we wniosku z [...] września 2020 r. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] listopada 2016 r., które to zostało zakończone. Powyższe oznacza, że skarga nie dotyczy bezczynności organu w toczącym się postępowaniu administracyjnym, w trakcie którego Burmistrz byłby zobowiązany do wydania decyzji czy innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.), czy innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.). W istocie rzeczy skarżąca kwestionuje zgodność z prawem aktów wydanych w następstwie rozpoznania jej wniosku z dnia [...] października 2015 r.
Z powyższych względów Sąd uznał, że wniesiona skarga na bezczynność jest niedopuszczalna i dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podlega odrzuceniu (punkt 1 sentencji).
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi, Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (punkt 2 sentencji).