Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2016 r. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Jak wynika z uzasadnienia skargi, J.K. w dniu 29 grudnia 2015 r. skierował do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej ogłoszenia o przetargu na dzierżawę kawiarni w Miejskim Ośrodku Kultury oraz umowy wraz z aneksami zawartej z dzierżawcą.
W odpowiedzi na skargę organ wnosił o oddalenie skargi.
W dniu 2 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
w sprawie o sygn. akt II SAB/Go 35/16 ze skargi J.K. z dnia [...] stycznia 2016 r. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury do rozpoznania wniosku skarżącego J.K. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej (pkt I wyroku). Ponadto stwierdził, że Dyrektor Miejskiego Ośrodka Kultury dopuścił się bezczynności (pkt II) oraz stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III). Natomiast w pkt IV wyroku zasądził od Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury na rzecz skarżącego J.K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Na wstępie wskazać należy, że wniesienie skargi powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki zarówno procesowe jak i materialnoprawne. Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy.
Powyższa zasada została unormowana w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.), stanowiącym o obowiązku odrzucenia skargi, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wobec tego stwierdzenie, że sprawa jest w toku stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu. Taki stan zaś trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 600/13).
Odnosząc powyższe uwagi do okoliczności faktycznych niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gorzowie Wlkp. aktualnie zostały zarejestrowane dwie sprawy wszczęte ze skargi J.K. na opisaną na wstępie bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury. Sprawa zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Go 35/16 wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 1 kwietnia 2016 r. Druga skarga, której dotyczy niniejsze postępowanie została zarejestrowana z datą wpływu 10 maja 2016 r. pod sygnaturą II SAB/Go 48/16 (k. 1 akt sądowych).
Z analizy treści obu skarg niezaprzeczalnie wynika, że dotyczą one tych samych podmiotów (J.K. i Dyrektora Miejskiego Ośrodka Kultury), jak i tej samej sprawy, którą jest bezczynność ww. organu polegająca na nierozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2015 r. zawierającego żądanie udostępnienia ogłoszenia o przetargu na dzierżawę kawiarni w Miejskim Ośrodku Kultury oraz umowy wraz z aneksami zawartej z dzierżawcą.
Obie sprawy są zatem tożsame zarówno pod względem podmiotów, jak i przedmiotu.
Mając powyższe na uwadze, ostatnia z wymienionych skarg, która została wniesiona później, nie mogła skutecznie zainicjować postępowania w sprawie bezczynności organu, gdyż takowe zostało już wszczęte skargą zarejestrowaną pod sygnaturą II SAB/Go 35/16, w której w dniu 2 czerwca 2016 r. został wydany wyrok.
Stąd też Sąd zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. i odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.