Uzasadnienie
1. Wnioskiem z dnia [...] września 2021 r., złożonym w drodze elektronicznej (email) K.S. (skarżący) zwrócił się do Dyrektora Zespołu Edukacyjnego nr [...] o udostępnienie informacji publicznej (w formie pdf) z przebiegu i efektów kontroli tej szkoły, prowadzonych, w okresie od [...] stycznia 2018 r. do [...] września 2021 r. przez "Państwową Inspekcję Sanitarną, Straż Pożarną, Kuratorium Oświaty, Państwową Inspekcję Pracy i Urząd Ochrony Danych Osobowych" (k. 14 akt).
W dniu 6 października 2021 r. organ przesłał, drogą mailową, na wskazany adres wnioskującego protokoły kontroli Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz Kuratorium Oświaty z tego okresu (k.15-65 akt).
W dniu 5 stycznia 2022 r. (data złożenia do organu) skarżący wniósł do tutejszego sądu skargę na bezczynność organu, zarzucając mu naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji R.P. oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako "u.d.i.p.") polegające tylko na częściowym zrealizowaniu jego wniosku, ponieważ organ nie udostępnił mu wszystkich żądanych informacji. Z tych względów skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku w zakresie nieudostępnionej części informacji oraz zasądzenie kosztów postępowania (k. 10-12).
W uzasadnieniu skargi przedstawił stan sprawy i wskazał, że mimo upływu terminu otrzymał tylko część żądanej informacji.
- 2. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga jest bezzasadna, gdyż w dniu 6 października 2021 r. wnioskujący otrzymał wszystkie posiadane przez organ informacje. We wskazanym okresie nie były prowadzone inne kontrole niż te, z których dokumenty przesłano skarżącemu. Organ nie dysponuje więc innymi informacjami (dokumentami), o których mowa we wniosku.
- 3. Skarżący, po jej doręczeniu, nie ustosunkował się do odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
4. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4a.
Skarga została rozpoznana przez tutejszy Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a.
- 5. Na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:
- - zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1),
- - zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2),
- - stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3).
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
6. Ustawa o dostępie do informacji publicznej, znajdująca zastosowanie w przedmiotowej sprawie, stanowiąca rozwinięcie prawa do informacji publicznej wyrażonego w art. 61 Konstytucji R.P., reguluje zarówno zakres podmiotowy, jak i przedmiotowy jej stosowania oraz procedurę i tryb udostępniania informacji publicznej. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. Dodać należy, iż w orzecznictwie sądowym za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne, a także inne podmioty sprawujące funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.
Przykładowe wyliczenie rodzajów informacji publicznej zawiera przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p., w którym znalazły się m.in. informacje o danych publicznych w tym treść i postać dokumentów urzędowych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.). Natomiast podmiotami zobowiązanymi do udostępnienia informacji w świetle u.d.i.p. są m.in. władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Dyrektor Zespołu Edukacyjnego (jak i wszystkie tego typu organy szkół publicznych) jest podmiotem zobowiązanym, na gruncie u.d.i.p., do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.
7. Odnosząc się do zakresu przedmiotowego, należy wskazać, że pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. Jest ono – zarówno przez doktrynę, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych – rozumiane bardzo szeroko, co wiąże się z upowszechnieniem zasady transparentności życia publicznego. W świetle tych regulacji przyjąć należy, że informacją publiczną są wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Należą do nich zatem protokoły kontroli danej jednostki oświatowej przez właściwe służby i inspekcje.
7. W myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni, za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Zgodnie zaś z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Jeśli zatem organ nie dysponuje żądaną informacją musi o tym wyraźnie poinformować wnioskującego, a nie poprzestać tylko na przesłaniu mu tych informacji, które posiada. Informacji takiej udziela się w piśmie kierowanym do wnioskującego we wskazanym terminie (w niniejszej sprawie mogło być to zrealizowane w tym samym mailu z dnia [...] października 2021 r., w którego załącznikach przesłano skarżącemu posiadane przez organ dokumenty).
8. W świetle przytoczonych przepisów bezczynność organu ma miejsce, gdy organ - będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej - nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w terminie 14 dni w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.), nie informuje o wydłużeniu terminu do rozpoznania wniosku, nie wzywa do wykazania istotności udostępnienia żądanej informacji dla interesu publicznego w przypadku uznania żądanej informacji za informację przetworzoną, nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia lub umorzeniu (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że nie jest w posiadaniu informacji, że informacja dostępna jest na BIP lub że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.).
9. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został załatwiony tylko w części, bowiem do dnia wniesienia odpowiedzi na skargę organ nie poinformował wnioskującego, że nie dysponuje innymi, niż mu przesłane dnia 6 października 2021 r., informacjami publicznymi (dokumentami). Nie udzielając takiej pisemnej informacji, przed upływem 14 dnia od otrzymania wniosku, w świetle przytoczonych wyżej przepisów organ dopuścił się bezczynności, co już czyni skargę zasadną, tym bardziej że w momencie jej wniesienia wnioskujący nadal takiej informacji nie otrzymał. Wynika ona dopiero z odpowiedzi na skargę. To zaś, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nie czyni skargi bezzasadną, bowiem była ona zasadna w momencie jej wnoszenia.
Okoliczność, że organ nie dysponuje innymi żądanymi we wniosku informacjami (czemu skarżący nie zaprzeczył po otrzymaniu w dniu 7 marca 2023 r. odpowiedzi na skargę - k. 24 akt) ma natomiast wpływ na realizację jego zadania co do zobowiązania organu do realizacji całości jego wniosku. Skoro organ nie dysponuje innymi informacjami niż te, które już otrzymał skarżący, zobowiązanie go do załatwienia wniosku w pozostałej części jest bezprzedmiotowe. Nie można bowiem nałożyć na organ obowiązku udzielenia informacji, którymi nie dysponuje. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd umorzył we wskazanym zakresie postępowania (o czym orzeczono w pkt. I wyroku).
10. Dokonanie przez organ wymaganej czynności w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi na bezczynność, co jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi przez organ, nie zwalniało sądu administracyjnego z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
W ocenie Sądu bezczynność w sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (o czym orzeczono w pkt. II wyroku). Organ nie jest bowiem podmiotem wyspecjalizowanym w administrowaniu informacją publiczną i przesyłając posiadane informacje, zapewne z niewiedzy, nie dopełnił obowiązku poinformowania zarazem wnioskującego, że innych wnioskowanych danych nie posiada. Takiego uchybienia nie da się uznać za rażące czyli takie, które godzi w pryncypia systemu prawa.
Ponieważ skarga była zasadna, skarżącemu należy się zwrot kosztów postępowania (czyli uiszczonego wpisu w sprawie w kwocie 100 zł), o czym orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a., art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. (pkt III wyroku).