Uzasadnienie
1. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. A.W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność organu określonego w skardze jako "Centrum Kształcenia Ustawicznego" w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że w wnioskiem z dnia [...] lutego 2018 r. drogą elektroniczną zwróciła się do organu o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie"
- – "wskazanie czy w 2017 r. mieliście Państwo obsługę prawną, w jakim trybie obsługa prawna została wyłoniona, na jaką kwotę została zawarta umowa o obsługę prawną oraz o przesłanie kopii tej umowy";
- – "wskazanie czy w 2018 r. macie Państwo obsługę prawną, w jakim trybie obsługa prawna została wyłoniona, na jaką kwotę została zawarta umowa o obsługę prawną oraz o przesłanie kopii tej umowy".
Jako podstawę prawną wniosku o udzielenie informacji skarżąca wskazała przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm.; dalej u.d.i.p.). Wskazała, że do dnia złożenia skargi organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji, ani nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z tych względów skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, stwierdzenie, że bezczynność miała rażący charakter, o zasądzenie kosztów postępowania sądowego oraz o zasądzenie sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości.
Do skargi skarżąca załączyła wydruk wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] lutego 2018 r. wysłany z elektronicznej z poczty skarżącej na adres poczty internetowej "[...]).
2. Odpowiedz na skargę złożył w sprawie Dyrektor Zespołu Szkół Centrum Kształcenia [...] wnosząc o oddalenie skargi i wskazując, że odpowiedź został udzielona w piśmie z dnia [...] maja 2018 r. Wcześniejsze udzielenie odpowiedzi nie było możliwe bowiem wnioskująca nie zwracała się do odpowiedniego organu, gdyż podmiotem takim jest Zespół Szkół Centrum Kształcenia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
3. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 p.p.s.a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie.
4. W pierwszej kolejności, po sprawdzeniu czy skarga odpowiada warunkom formalnym, sąd jest zobowiązany był do zbadania zdolności sądowej stron biorących udział w postępowaniu sądowym. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.
Zgodnie z treścią art. 25 ust. 1 p.p.s.a. zdolność sądową, czyli zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, ma osoba fizyczna i osoba prawna, a ponadto państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz organizacje społeczne nieposiadające osobowości prawnej, jak też inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają możliwość nałożenia na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zdolność sądową mają ponadto organizacje społeczne, choćby nie posiadały osobowości prawnej, w zakresie ich statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób.
5. W myśl art. 32 p.p.s.a. stronami postępowania sądowoadministracyjnego są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie jako strona i zarazem podmiot zobowiązany do udzielenia informacji zostało wskazane "Centrum Kształcenia Ustawicznego". Jak wynika z pisma stanowiącego odpowiedź na skargę oraz powszechnie dostępnej informacji zamieszczonej na publicznoprawnej platformie "e-bip" podmiot taki we wskazanej miejscowości nie istnieje. Placówką realizującą zadania publiczne w zakresie edukacji publicznej kształcącą w zakresie szczególnym jest Zespół Szkół Centrum Kształcenia [...], która to szkoła może stanowić podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych, stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Organem tej szkoły, tak jak innych szkół jest Dyrektor, o czym pełnomocnik skarżącej powinna już wiedzieć z innych spraw prowadzonych przed tutejszym sądem dotyczących tego samego przedmiotu i zapytania.
Sąd nie jest władny samodzielnie dokonać zmiany skargi w zakresie podmiotu właściwego, gdyż prowadziłoby to do naruszenia zasady równości i kontradyktoryjności postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazać należy, że w tym przypadku zmiana ta nie dotyczyła tylko uściślenia skargi to jest wskazania organu reprezentującego dany podmiot (np. dyrektora szkoły), lecz oznaczenia strony zupełnie innej, niż wskazano w skardze. Wskazać należy, że niewłaściwe określenie podmiotu, którego bezczynności dotyczy skarga, nie jest brakiem formalnym skargi, ani też brakiem podlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 31 p.p.s.a.
Na marginesie sąd zauważa, że w sprawie w dniu 23 lipca 2018 r. pełnomocnik skarżącej otrzymała odpowiedź na skargę, z której jasno wynika stan rzeczy i zarazem możliwość modyfikacji skargi. Jeśli podmiotem zobowiązanym miałby być wskazany wyżej Zespół Szkół to odpowiedź została już w pełnym zakresie udzielona.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a, orzekł jak w pkt I postanowienia. O zwrocie wpisu (pkt II) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.