Uzasadnienie
W.K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy podał, że udzielił skarżącemu informacji w żądanym zakresie i wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 września 2013r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z dnia 9 września 2013r. wezwano skarżącego do podania w terminie 7 dni, jakie jest jego aktualne stanowisko w sprawie, w szczególności czy cofa skargę. Oba wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 11 września 2013r. i pozostały bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przystąpienie do merytorycznej oceny zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. oraz czy została prawidłowo opłacona.
Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Mając na względzie powyższe przepisy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 9 września 2013r. wezwał skarżącego W.K. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, wobec twierdzenia organu o udzieleniu skarżącemu informacji publicznej w żądanym zakresie, kolejnym zarządzeniem z dnia 9 września 2013r. wezwano skarżącego do podania w terminie 7 dni, jakie jest jego aktualne stanowisko w sprawie, w szczególności czy cofa skargę. Oba powyższe wezwania w dniu 11 września 2013r. odebrał dorosły domownik – żona skarżącego – M.K., o czym świadczy jej własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki.
W związku z powyższym, w świetle art. 72 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie nie zastania adresata przesyłki w domu, można ją doręczyć dorosłemu domownikowi, wezwania należy uznać za skutecznie doręczone W.K. z dniem 11 września 2013r.; zatem termin do wywiązania się przez skarżącego z nałożonych nań obowiązków upływał z dniem 18 września 2013r. Z dokonanych ustaleń wynika, że pomimo upływu zakreślonego przez Sąd 7-dniowego terminu, skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego, a tym samym uniemożliwił nadanie swojej skardze dalszego biegu.
W konsekwencji na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.