Uzasadnienie
A.C. wystąpił ze skargą z dnia [...] sierpnia 2013 r. na bezczynność Wójta Gminy w sprawie z jego wniosku o udostępnienie informacji publicznej (nr [...]).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 września 2013 r. – doręczonym w dniu 17 września 2013 r. - skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od powyższej skargi w wysokości 100, zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił żądanego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 230 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. (art. 230 § 2 p.p.s.a).
Przy czym stosownie do dyspozycji art. 220 § 1 p.p.s.a sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Oznacza to, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu.
Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wprawdzie skarżący w piśmie z dnia [...] września 2013 r. (nadanym w tej samej dacie) cofnął skargę, jednakże sąd administracyjny może rozpatrzyć pismo cofające skutecznie wniesioną skargą, a taką skargą jest ta, od której została m.in. uiszczony należny wpis (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 04 października 2010 r., II SA/Bk 580/10, Wspólnota 2010/46/26, postanowienie WSA w Łodzi, z dnia 02 marca 2011 r., III SA/Łd 56/11, Wspólnota 2011/11/45, R. Hauser, M. Wierzbowski (red), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, C.H.BECK 2013, s. 782-783).
Jako, iż skarżący nie uiścił żądanej opłaty sądowej, należało – na podstawie powołanego powyżej art. 220 § 3 p.p.s.a. – odrzucić wskazaną na wstępie skargę.
Stąd też orzeczono jak w sentencji postanowienia.