Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2017 r. w protokole sporządzonym w Urzędzie Miasta odnotowano złożenie przez E.S. ustnie wniosku o naprawienie wyrządzonej szkody w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa przekroczenia uprawnień przez zastępcę Burmistrza (P.F.) i doprowadzenia do niegospodarności. Zdaniem strony przestępstwo polegało na podpisaniu decyzji z [...] kwietnia 1999 r. Starosty zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę instalacji formaldehydowo-klejowej dla spółki K. i naruszeniu art. 32 ust. 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 68 ust. 1 pkt 5, art. 76 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska.
Dodatkowo strona wskazała także na nieprawidłowości przy realizacji inwestycji obejmującej kanalizację w obrębie ulicy [...] wskazując, iż projekt na tę inwestycję w 2002 r. zatwierdził P.F., a z kolei Burmistrz odstąpił od realizacji tej inwestycji przez gminę przekazując realizację Zakładowi Wodociągów i Kanalizacji.
W odpowiedzi na powyższe w piśmie z dnia [...] września 2017 r. organ poinformował, iż podane we wniosku informacje nie stanowią podstawy do podjęcia przez Gminę jakichkolwiek działań, gdyż w 1999 r. P.F. był zatrudniony w Starostwie a nie u Urzędzie Miasta dodając, iż sprawa na którą wskazał E.S. była przedmiotem badania przez organy państwowe, które nie doszukały się żadnych uchybień. Co do inwestycji w zakresie kanalizacji organ podał, iż strona nie złożyła wniosku o podjęcie określonego działania więc organ potraktował to jako informację, wyjaśniając jednocześnie, iż wszystkie czynności w zakresie tej inwestycji podejmowane były zgodnie z prawem.
Z kolei według protokołu z dnia [...] października 2017 r. sporządzonego w Urzędzie Miasta E.S. ponownie domagał się naprawienia szkody i zadośćuczynienia. W uzasadnieniu wskazał, iż: [...] listopada 2014 r. na stronie BIP Urzędu Miasta ukazała się informacja o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego pn.: Budowa wielofunkcyjnego kompleksu rekreacyjnego wraz z montażem finansowym, [...] listopada 2014 r. ukazało się ogłoszenie o udzieleniu zamówienia na w/w zadanie, a [...] stycznia 2015 r. Urząd Miejski ogłosił zaproszenie do złożenia oferty cenowej na prowadzenie nadzoru inwestorskiego przy realizacji w/w zadania, które wysłano do 5 oferentów 12 stycznia 2015 r. Następnie [...] stycznia 2015 r. sporządzono protokół z przeprowadzenia czynności o udzielenie zamówienia publicznego, z którego wynika, iż wpłynęły jedynie 2 oferty, w tym jedna od oferenta, który nie był zaproszony.
Strona podała, iż sprawdzenie archiwum BIP wykazało, iż brak było tam ogłoszenia o prowadzonej procedurze przetargowej, dodając, iż najkorzystniejszą ofertę złożyła firma A.S., byłego Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z którym zawarta została umowa w dniu [...] stycznia 2015 r. Ponadto E.S. podał, iż 28 sierpnia 2017 r. przekazał sekretarzowi gminy informacje dotyczące drewna klejonego, z którego jego zdaniem wynika, iż należało zastosować drewno klejone a nie lite. Jego zdaniem stanowi to wadę jawną, za którą odpowiedzialność ponosi A.S., który wyraził na to zgodę wbrew projektowi budowlanemu.
Mając na uwadze powyższe strona podniosła zarzut zmowy przetargowej i,,spłaty zobowiązań przez UM wobec byłego PINB". Strona podała, iż 28 i 29 grudnia 2011 r. odbyła się narada m.in. z udziałem P.F. i pełnomocnika organu w sprawie [...], w toku której uzgodniono treść zawiadomienia o możliwości popełnienia przestępstwa przez E.S. podpisanego przez A.S. Jednocześnie stwierdził, iż według dokumentacji w prokuraturze i sądzie, A.S. prowadząc postępowanie administracyjne nie wydał decyzji o samowoli budowlanej dotyczącej przebudowy [...].
Na powyższe organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. informując, iż w wyniku podjętych działań nie stwierdzono nieprawidłowości.
Pismem z dnia [...] stycznia 2019 r. E.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] sierpnia i [...] października 2017 r., wnosząc o zobowiązanie Burmistrza Miasta do udzielenia żądanych informacji publicznych. Ponadto wniósł o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wymierzenie organowi grzywny oraz o zasądzenie kosztów.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, iż sprawa objęta skargą nie dotyczy wniosku o udostępnienie informacji publicznej i była rozpatrywana w trybie załatwiania skarg i wniosków według przepisów k.p.a. W tym trybie udzielone zostały skarżącemu odpowiedzi pismami organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z [...] sierpnia 2017r. i z [...] października 2017 r.
Wobec tak określonego przedmiotu skargi zasadniczą kwestią było ustalenie, czy po stronie Burmistrza istniał prawny obowiązek rozpatrzenia konkretnego wniosku w przewidzianej prawem formie, tj. zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2018.1330 j.t.), albo w formie czynności materialno-technicznej w przypadku udzielenia informacji, albo – w razie odmowy jej udzielenia – w formie decyzji. Podkreślenia wymaga jednak, iż ocena taka może zostać dokonana przez Sąd tylko wówczas, gdy do organu administracji publicznej wpłynął wniosek z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej. Tymczasem analiza treści protokołów złożonych ustnie przez skarżącego E.S. w Urzędzie Miasta wniosków z [...] sierpnia i [...] października 2017 r. wskazuje, że wnioski te w ogóle nie zawierały żądania udostępnienia jakichkolwiek informacji publicznych.
Jak wskazuje się w orzecznictwie samo powoływanie się na ustawę o dostępie do informacji publicznej nie implikuje konieczności jej stosowania, jeśli z całokształtu okoliczności wynika, że dostęp do żądanych informacji następuje w innym trybie i jeżeli jest to wniosek w indywidualnej sprawie. W takim przypadku skarga na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej jako niedopuszczalna powinna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniou przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej jako p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 19 października 2011 r., I OSK 1987/11). Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W tym miejscu należy dodatkowo podkreślić, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być i nie jest środkiem do wykorzystywania jej w postepowaniach związanych ze skargami bądź z wnioskami w innych sprawach.
Z uwagi na powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie I postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono w punkcie II na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.