Uzasadnienie
Zarówno ze skargi z dnia [...] r. jak i uzupełniającego ją pisma skarżących z dnia [...] r. można wywnioskować zdaniem Sądu jedynie, że skarżącym chodzi o bezczynność m.in. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. /pomijając rozstrzyganą odrębnie kwestię bezczynności w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do NSA/.
Z pism tych nie wynika jednak zdaniem Sądu w komunikatywny sposób czego ta bezczynność dokładnie dotyczy. Skarżący powołują się w tym względzie na swoje pismo procesowe z dnia [...] r., które nawiązuje z kolei do ich zażalenia z dnia [...] r. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r. Zażalenie to zostało jednakże rozstrzygnięte postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...]. Pismo skarżących z dnia [...] r. może jednak również wskazywać, że chodzi im jedynie o doręczenie do ich rąk w/w postanowienia z dnia [...] r. względnie tylko jego "pisemnego uzasadnienia".
W konsekwencji Sąd przyjął, że skarga nie spełnia wymogów formalnych, gdyż nie wynika z niej w dostateczny sposób przedmiot bezczynności jak również nie zawiera ona czytelnej osnowy – żądania /art. 57 § 1 pkt 1 i art. 46 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 – zwanej dalej p.s.a./.
Skarżący wezwani przez Sąd do uzupełnienia tego braku – pod rygorem odrzucenia skargi, pismami z dnia [...] r. i z dnia [...] r. braku tego nie uzupełnili. Ich pisma z dnia [...] r. i z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź na wezwania Sądu nie są w tym względzie wystarczająco komunikatywne i nie pozwalają ustalić z wymaganą pewnością ani przedmiotu zaskarżenia ani osnowy ich żądań. To zaś uniemożliwiałoby merytoryczne rozpoznanie ich skargi.
Wobec nie uzupełnienia w zakreślonym przez Sąd terminie opisanego wyżej braku skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1271 – zwanej dalej p.w.u.p./.
Skarga podlegała odrzuceniu także z tego względu, że została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, które służyły skarżącym, tj. bez wcześniejszego złożenia zażalenia opartego na treści art. 37 § 1 Kpa do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Pomimo wezwania przez Sąd skarżący w zakreślonym terminie nie wykazali bowiem aby ten środek zaskarżenia został przez nich przed wniesieniem skargi wyczerpany. To zaś skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 55 § 1 ustawy p.s.a. i w zw. z art. 97 § 1 ustawy p.w.u.p.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji postanowienia przy uwzględnieniu treści art. 58 § 3 ustawy p.s.a.
SJ/