Uzasadnienie
J. W. pismem procesowym z dnia [...] r. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Szefa Prokuratury Apelacyjnej w K., jednakże z dniem 1 stycznia 2004 r. uległ zmianie stan prawny i w myśl postanowień art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W tej sytuacji właściwym sądem administracyjnym do rozpatrzenia skargi strony jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
Sąd administracyjny stosownie do postanowień art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) właściwy jest do rozpatrywania skarg na bezczynność organów w przypadkach przewidzianych art. 3 § 2 pkt 1 – 4 w/w ustawy.
W rozpatrywanej sprawie skarga na bezczynność Szefa Prokuratury Apelacyjnej w K. dotyczy nie podjęcia przez niego żadnych działań zmierzających do przeciwdziałania nieprawidłowym praktykom mającym miejsce w Prokuraturze Apelacyjnej w K. Zatem nie jest to skarga związana z wydawaniem przez niego decyzji administracyjnych, postanowień w ramach postępowania administracyjnego, czy egzekucyjnego bądź zabezpieczającego jak również aktów czy czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W świetle powyższego skarga na bezczynność Szefa Prokuratury Apelacyjnej w K. nie należy do właściwości sądu administracyjnego i okoliczność ta wyczerpuje znamiona niedopuszczalności skargi przewidziane art. 58 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy i po myśli art. 58 § 3 tejże ustawy należało orzec jak w sentencji.
SW