Uzasadnienie
Zarówno na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74, poz. 368 ze zm./, która obowiązywała w dniu wniesienia rozpatrywanej skargi na bezczynność /art. 35 ust. 3 tej ustawy/ jak i zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1670/ właściwym do rozpoznawania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest Sąd. Wniosek taki nie podlegał zatem i nie podlega rozpoznaniu przez organ administracji publicznej, którego orzeczenia lub bezczynności skarga dotyczy.
Skutkuje to przyjęcie, że skarga na bezczynność takiego organu jest w tym przedmiocie niedopuszczalna.
Wobec powyższego podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzającego ustawę – Prawo... /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/.
SJ/