Uzasadnienie
Pismem z 23 grudnia 2013 r. Z. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność "Komendanta Wojewódzkiego Policji" w K. "w związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 21.10.13 r. w sprawie dot. odmowy wszczęcia dochodzenia przez Komendanta Powiatowego Policji w K.". Wniósł o "wydanie orzeczenia o bezczynności Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w sprawie naruszenia prawa", na jego szkodę przez KPP w K. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że do dnia wniesienia skargi Komendant Wojewódzki Policji w K., pomimo upływu 60 dni od chwili skutecznego wezwania, tj. od dnia 23 października 2013 r. nie spowodował wszczęcia postępowania dot. zawiadomienia o kradzieży, które Z. L. złożył osobiście (na urzędowym formularzu) w dniu 10 października 2012 r. w Powiatowej Komendzie Policji w K. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że skarga Z. L. odnosi się do okoliczności związanych z zawiadomieniem o przestępstwie z 10 października 2012 r. i winna być rozpatrywana na zasadach określonych w przepisach kodeksu postępowania karnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, gdyż sprawa nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność organu w sprawie z zakresu prawa karnego, prowadzonej w trybie przepisów Kodeksu postępowania karnego, w której prowadzący dochodzenie organ policji nie jest organem administracji publicznej. Tymczasem z zacytowanego wyżej przepisu wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść tylko na akty administracyjne wydane w administracyjnym toku instancji przez organy administracji publicznej. Skarga na bezczynność organu jest zaś dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej. Skarżona bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w postępowaniu wszczętym na skutek złożenia zawiadomienia o przestępstwie z oczywistych względów nie spełnia powyższych wymogów i nie może być objęta kontrolą sądu administracyjnego.
W konsekwencji skoro czynności, których domaga się wnioskodawca, nie stanowią żadnego z aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, to wniosek jako niepodlegający jurysdykcji sądowoadministracyjnej nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.