Uzasadnienie
Dnia 9 września 2005 r. S. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność "organów administracji samorządowej skutkującą niewydaniem do dnia dzisiejszego decyzji administracyjnej dotyczącej rozwiązania umowy wieczystego użytkowania... części działki gruntowej nr 1732 i nr 1572/3 położonych w K. "
Organ - Prezydent Miasta wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, prawo użytkowania wieczystego nie może być rozwiązane w trybie postępowania administracyjnego, a jedynie właściwy organ może żądać rozwiązania umowy użytkowania wieczystego przez upływem ustalonego okresu na drodze postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
W odpowiedzi na zobowiązanie, skierowane na podstawie zarządzenia z dnia 28 lipca 2006 r., skarżąca wyjaśniła w piśmie procesowym złożonym dnia 8 sierpnia 2006 r., że "w kwestii niezałatwienia...sprawy w terminie, interweniowała między innymi u Wojewody". Złożyła także kserokopie szeregu pism kierowanych do różnych instytucji, które nie są jednak zażaleniami do organu wyższej instancji, o jakich mowa w art. 37 kpa.
W tym stanie rzeczy, ponieważ S. K. przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżyła bezczynności Prezydenta Miasta zażaleniem do organu II instancji, wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni ją niedopuszczalną.
Dlatego też, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.