Uzasadnienie
W dniu 11 lutego 2008 r. D. K.- S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, trwającą w okresie od dnia 16 stycznia 2006 r. do chwili obecnej, polegającą na nie wyegzekwowaniu wykonania obowiązku nałożonego własnym postanowieniem z dnia [...] znak: [...], przy jednoczesnym nie wykorzystaniu w tym okresie przepisu art. 81c ust. 4 Prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę organ administracji, przedstawiając tok podjętych działań w niniejszej sprawie, wniósł o odrzucenie skargi.
Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy z dnia 31 marca 2008 r. pełnomocnik skarżącej R. S. zobowiązany został do wyjaśnienia, czy składał zażalenie w trybie art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 12 kwietnia 2008 r. R. S. wyjaśnił, że zażalenie nie zostało złożone i wycofał skargę z dnia 11 lutego 2008 r., "jako wniesioną - bez wyczerpania ustawowych środków zaskarżenia".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w zdaniu drugim cytowanego przepisu, a zatem cofnięcie skargi było w świetle art. 60 p.p.s.a. dopuszczalne i skuteczne.
Stosownie zatem do treści art. 161 §1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie sądowe podlegało umorzeniu.