Uzasadnienie
B. D. do swojej skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego dołączyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe razem z mężem, trzema małoletnimi synami i rodzicami. Skarżąca nie wykazała innego majątku poza domem wielkości 90m² obciążonym hipoteką na kwotę 130000 zł. Wnioskodawczyni pobiera zasiłek rodzinny w wysokości 330 zł, jej mąż otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 611 zł, matka pobiera rentę w wysokości 450zł brutto, a niepełnosprawny ojciec zasiłek w wysokości 153 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że miesięczne koszty utrzymania rodziny wynoszą 1544zł.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i osobistą wnioskodawczyni, przede wszystkim: bardzo niski dochód przypadający na siedem osób w rodzinie i brak majątku poza domem, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek zasługuje na uwzględnienie w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny i podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1a p.p.s.a, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy społecznej, do których zalicza się świadczenie pielęgnacyjne. Zatem skarga na bezczynność organu w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest rozpoznawana przez sądy administracyjne bez pobierania od B. D. jakichkolwiek opłat.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit.a, art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.