Uzasadnienie
E. C. i S. C. wnieśli w dniu 21 stycznia 2014 r. do WSA w Kielcach skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za podział nieruchomości.
W dniu 24 marca 2014 r. (data wpływu) skarżący cofnęli swoją skargę.
W uzasadnieniu wskazali, że cofnięcie jest podyktowane aktualnym stanem sprawy, w której po wniesieniu skargi organ podjął działanie mające na celu ustalenie wysokości odszkodowania, a treść złożonej w sprawie odpowiedzi na skargę wskazuje, że organ nie będzie kwestionował i wykona wyrok sądowy z dnia [...]. W tym stanie rzeczy cele skargi zostały pośrednio zrealizowane.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Przeprowadzona przez Sąd kontrola cofnięcia skargi z punktu widzenia przytoczonych w art. 60 p.p.s.a. przesłanek jego dopuszczalności wykazała, że cofnięcie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w przedmiocie ustalenia i wypłaty odszkodowania za podział nieruchomości – nie zmierza do obejścia prawa, ani nie spowoduje utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Dlatego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w myśl, którego Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, orzekł jak w sentencji. Natomiast o zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a.