Uzasadnienie
Sygn. akt II SAB/Ke [...]
M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na przewlekłość Wojewody w sprawie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 P.p.s.a.
Należy zauważyć, że skarżący został wezwany zarządzeniem z 25 sierpnia 2021 r., doręczonym 6 września 2021 r., do złożenia dowodu, że wniósł do organu wyższego stopnia ponaglenie w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Wojewodę.
Powyższe zarządzenie pozostało bez odpowiedzi do dnia wydania niniejszego postanowienia. Z kolei ze skargi, z odpowiedzi na nią oraz z akt administracyjnych nie wynika, aby skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu, zaskarżył zarzucaną przewlekłość ponagleniem do organu wyższego stopnia - ministra właściwego do spraw pracy. W tym stanie rzeczy, należy przyjąć, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej - nie został w sprawie spełniony.
W konsekwencji powyższego, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W przedmiocie zwrotu uiszczonego przez skarżącego wpisu sądowego orzeczono jak w pkt II postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.