Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 14 września 2006 r., sygn. akt II SAB/Ke 13/05

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Skład
Sędzia WSA Dorota Chobian przewodniczący
Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal sprawozdawca
Sędzia WSA Danuta Kuchta
Sekretarz sądowy Andrzej Stolarski protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 8 września 2006 r.
Sprawa
sprawy ze skargi E. R. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie wszczęcia i przeprowadzenia postępowania dyscyplinarnego przeciwko mianowanemu pracownikowi samorządowemu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Uzasadnienie

W dniu 28 lipca 2005r. E. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie wszczęcia i przeprowadzenia postępowania o wymierzenie kary dyscyplinarnej mianowanemu pracownikowi samorządowemu. Skarżąca w uzasadnieniu wskazała, że pismami z dnia 22.01.2005r., 12.02.2005r., 25.04.2005r.,18.06.2005r.występowała o wszczęcie i przeprowadzenie postępowania o wymierzenie kary dyscyplinarnej mianowanemu pracownikowi samorządowemu, a postępowanie to winno być uruchomione obligatoryjnie " z urzędu" bezpośrednio po otrzymaniu orzeczenia Sądu Rejonowego w S. Pismem z dnia 4 lipca 2005r. (k. 43 akt) Prezydent Miasta S. poinformował skarżącą, że w związku z otrzymanym w dniu 28.06.2005r. jej pismem z 18.06.2005r. wzywającym do usunięcia zaniechań i zaniedbań, polegających na bezczynności organów w sprawie dotyczącej wszczęcia postępowania wyjaśniającego o wymierzenie kary dyscyplinarnej mianowanemu pracownikowi samorządowemu – nie wpłynęły pisma skarżącej z 22.01.2005r. oraz z dnia 12.02.2005r.

Dodał, że sprawa została przekazana do rzecznika dyscyplinarnego celem ustalenia okoliczności naruszenia obowiązków przez pracownika mianowanego oraz ustalenia zasadności postępowania dyscyplinarnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest sądem właściwym do orzekania w sprawach o wymierzenie kary dyscyplinarnej pracownikowi samorządowemu.

Na rozprawie w dniu 8 września 2006r. skarżąca E. R. popierając skargę dodała, że aczkolwiek postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte, to było prowadzone wadliwie i dlatego bezczynność organu trwa nadal. Wadliwość wynika z tego, że postępowanie dyscyplinarne prowadził organ niewłaściwy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
  5. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
  6. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  7. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  8. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego następuje w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych (art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 tej ustawy). Stosownie do art. 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucenie skargi z wymienionego powodu nastąpi także wówczas, gdy skarga została wniesiona w sprawie objętej właściwością sądów powszechnych.

Należy ocenić, iż w rozpoznawanej sprawie zawarte w skardze E.R. żądanie kierowane do organu w zakresie "wszczęcia i przeprowadzenia postępowania o wymierzenie kary dyscyplinarnej mianowanemu pracownikowi samorządowemu" - nie mieści się w katalogu aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawa objęta żądaniem skargi jest również wyłączona spod kognicji kontrolnej sądów administracyjnych z mocy art. 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepisy ustawy z dnia 17.03.1990r. o pracownikach samorządowych (tekst jednolity z 2001r. Dz. U. nr 142, poz. 1593 ze zm.) jak też rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09.07.1990r. w sprawie powoływania komisji dyscyplinarnych orzekających za naruszenie obowiązków przez mianowanych pracowników samorządowych i postępowania przed tymi komisjami (Dz. U. nr 57, poz. 336), również nie przewidują kognicji sądu administracyjnego w sprawach objętych skargą.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.