Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 27 marca 2009 r., sygn. akt II SAB/Ke 13/09

Uzasadnienie

U. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w sprawie refundacji w ramach środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, poniesionych przez skarżącą kosztów wyposażenia stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych. Skarżąca zarzuciła organowi, że odmawia wydania decyzji administracyjnej w wyżej wymienionej sprawie.

W odpowiedzi na skargę, działający z upoważnienia Starosty, Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy uznał, że skarga jest nieuzasadniona, gdyż w rozpatrywanej sprawie nie ma podstaw prawnych do wydania decyzji administracyjnej. Organ wskazał, że w dniu 19 maja 2008 r. zawarł z U. S. cywilnoprawną umowę Nr 03/2008 w sprawie zwrotu kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej. Zgodnie z § 13 umowy w razie powstania sporu wynikającego z zawartej umowy, strony poddają je pod rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego. Zdaniem organu, zapis ten jednoznacznie wskazuje na cywilnoprawny tryb dochodzenia roszczeń wynikających z umowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Regulacja ta prowadzi to do wniosku, że właściwość sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na bezczynność organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy organ powinien wydać decyzję, postanowienie lub podjąć czynność w sprawie indywidualnej, skierowaną do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczącą uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego.

Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U.z 2008 r. Nr 14, poz. 92 z późn. zm.) zwrotu kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej zarejestrowanej w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotna albo poszukująca pracy niepozostającą w zatrudnieniu, dokonuje starosta na warunkach i w wysokości określonych umową zawartą z pracodawcą.

Źródłem praw i obowiązków dotyczących zwrotu kosztów wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej nie jest więc przepis prawa powszechnie obowiązującego, ale umowa zawarta pomiędzy pracodawcą a organem administracji publicznej. Jest zatem jednoznaczne, iż refundacja kosztów poniesionych przez pracodawcę z tytułu wyposażenia stanowiska pracy osoby niepełnosprawnej nie jest sprawą, którą organ administracji publicznej zobowiązany jest rozstrzygnąć w formie decyzji administracyjnej.

W rozpatrywanej sprawie skarga U. S. na bezczynność Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w przedmiocie zwrotu kosztów wyposażenia stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych uregulowanych umową z dnia 19 maja 2009 r. nie dotyczy działalności administracji publicznej wymienionej w art. 3 p.p.s.a, a zatem nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Rozpatrywanie roszczeń związanych z niewykonaniem umowy należy do właściwości sądów powszechnych. Wobec powyższego, jest niedopuszczalne wniesienie do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie refundacji kosztów wyposażenia stanowisk pracy dla osób niepełnosprawnych.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.