Uzasadnienie
W dniu 31 maja 2011 r. D. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność Wojskowego Komendanta Uzupełnień w prowadzonym przez ten organ postępowaniu administracyjnym wszczętym na jego wniosek.
Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do zakończenia tej sprawy w terminie 14 dni od chwili uprawomocnienia się wyroku poprzez wydanie decyzji administracyjnej o przyznaniu bądź odmowie przyznania prawa do odsetek ustawowych od nieterminowo wypłaconych należności wypłaconych skarżącemu, zobowiązanie tego organu do wyjaśnienia przyczyn oraz ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz pociągnięcie ich do odpowiedzialności porządkowej, dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa zgodnie z art. 38 kpa oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W odpowiedzi na tę skargę WKU wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu organ podniósł, iż Wojskowa Komenda Uzupełnień została utworzona z dniem 1 stycznia 2011 r. zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 marca 2010 r. w sprawie wojewódzkich sztabów wojskowych i wojskowych komend uzupełnień, w konsekwencji czego jest podmiotem nowopowstałym, który nie brał udziału w sprawie skarżącego i nie posiadał akt sprawy, a pełna dokumentacja znajduje się w posiadaniu Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego, który to organ czynnie uczestniczył we wszystkich etapach sprawy skarżącego.
W dniu 25 lipca 2011 r. do tutejszego Sądu wpłynęło od WKU pismo uzupełniające do odpowiedzi na skargę informujące, że po skompletowaniu dokumentów i zapoznaniu się z dokumentacją sprawy Wojskowy Komendant Uzupełnień określił swoje stanowisko poprzez wydanie decyzji z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
Ponieważ w dniu 18 lipca 2011r. Wojskowy Komendant Uzupełnień rozstrzygnął wniosek poprzez wydanie decyzji, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, a co za tym idzie podlegało umorzeniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w myśl którego zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Zasądzona kwota to wynagrodzenie radcy prawnego – 240 zł, obliczone na podstawie § 14 ust.2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).