Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012 r., II SAB/Ke 14/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach umorzył postępowanie ze skargi K. P. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie informacji publicznej. W pkt II postanowienia zwrócił K. P. kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
W dniu 2 lipca 2012r. skarżący wniósł o sprostowanie tego postanowienia poprzez wskazanie w pkt II, że zwrot uiszczonej kwoty wpisu ma nastąpić od Gminy K. na rzecz K. P. Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki. Z art. 159 p.p.s.a. wynika, że sprostowanie może nastąpić także na wniosek strony.
Instytucja sprostowania ma na celu naprawienie wadliwości orzeczenia poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Sprostowanie niedokładności może obejmować właściwe oznaczenie stron. Błąd pisarski może polegać np. na niewłaściwym przywołaniu nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych. Inna zaś oczywista omyłka może polegać na wadliwej nazwie orzeczenia (por. postanowienie NSA z dnia 25 stycznia 2011r., I OZ 33/11).
Oznacza to, iż podlegające sprostowaniu niedokładności, błędy pisarskie lub inne oczywiste omyłki, o których mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a., to uchybienia niezamierzone, dokonane wbrew woli sądu, powstałe w wyniku przeoczenia i mające charakter oczywisty, to znaczy nie budzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Ewentualne sprostowanie nie może natomiast prowadzić do zmiany treści postanowienia. Sprostowanie postanowienia, polegające na wskazaniu Gminy K. jako podmiotu zobowiązanego do zwrotu na rzecz skarżącego uiszczonej przez niego kwoty wpisu, zmieniłoby więc w sposób niedopuszczalny treść tego orzeczenia.
Wyjaśnić bowiem należy, że wpis uiszczony przez K. P. wpłacony został do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, nie zaś na rachunek Gminy K. Zwrot wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. następuje zatem z kasy WSA w Kielcach. Z akt sprawy wynika, że po uprawomocnieniu się postanowienia z dnia 20 kwietnia 2012r., zarządzeniem z dnia 19 czerwca 2012r., polecono Sekretariatowi Wydziału II zwrócić się do Dyrektora Sądu o zwrócenie skarżącemu kwoty wpisu zgodnie z pkt II postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2012r. Zarządzenie powyższe zostało wykonane w dniu 27 czerwca 2012r.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p. p. s. a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.