Uzasadnienie
Skargą z dnia 17 stycznia 2005 r. E. M., M. S., R. K. i R. S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie bezczynność Prezydenta Miasta K. w sprawie [...]. Skarżący podnieśli, iż w dniu 31 maja 2004 r. złożyli do organu wniosek w przedmiocie uregulowania stanu prawnego działek, które stały się własnością Skarbu Państwa. W dniu 12 sierpnia 2004 r. Wydział Gospodarki Przestrzennej i Administracji Budowlanej Urzędu Miasta K. przedłużył termin załatwienia sprawy, czemu sprzeciwili się skarżący w piśmie z dnia 25 sierpnia 2005 r. Skarżący podnieśli, że pismo to pozostało bez odpowiedzi ze strony organu. W tej sytuacji zasadnym stało się wniesienie przedmiotowej skargi.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż w dacie złożenia przedmiotowej skargi toczyło się postępowanie administracyjne mające na celu doprowadzenie ewidencji gruntów i budynków do zgodności ze stanem prawnym. W dniu [...] postępowanie to zostało zakończone wydaniem decyzji znak: [...],w której orzeczono o pozostawieniu bez zmian dotychczasowego zapisu w ewidencji gruntów i budynków miasta Kielce, dotyczący nieruchomości położonej w K. przy ul. P..i Ł., oznaczonej w obrębie 005 numerami działek 10/4, 10/5, 16/8, 24/1/, 30, 35, 40, 51/1, 51/2, 65/1 i 82/3 o łącznej powierzchni 1,4115 ha. Decyzję tą utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Artykuł 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi natomiast, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa i złożyła do organu wyższego stopnia środek zaskarżenia jakim jest zażalenie.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wnieśli do organu II instancji zażalenia na bezczynność organu I instancji. Tym samym nie został spełniony wymóg dopuszczalności skargi o jakim mowa wyżej, co czyni ją niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.