Uzasadnienie
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu 2 kwietnia 2012r. skardze na bezczynność organu B. M. domagał się wydania wyroku zobowiązującego Wójta Gminy do rozpatrzenia jego wniosku z dnia 27 lutego 2012r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazał, że wystąpił od ww. Wójta w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o udostępnienie mu informacji publicznej związanej z wypłatą zasądzonych wyrokiem Sądu Rejonowego należności na rzecz b. Komendanta Oddziału Ochotniczych Straży Pożarnych RP w K., poprzez wskazanie z jakiego działu, rozdziału, paragrafu budżetu gminy wypłacono zasądzoną należność, jakie koszty poniosła Gmina K. w tej sprawie związane z postępowaniem sądowym i kosztami zastępstwa procesowego, czy ostatecznie została rozwiązana umowa z b. Komendantem i czy ta sprawa była tematem prac radnych w poszczególnych komisjach Rady, Rady Gminy w K. Na tak złożony wniosek Wójt Gminy pismem z dnia 8 marca 2012r. poinformował go, że udostępnienie żądanej informacji nastąpi w terminie do 27 kwietnia 2012r., a więc za dwa miesiące. W związku z tym w dniu 15 marca 2012r. ponownie złożył on w tej sprawie pismo.
W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie wskazując, że zakres żądanych informacji jest obszerny i wymaga znacznego nakładu pracy, dlatego przedłużenie terminu rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji do dwóch miesięcy jest zasadne; żądana informacja zostanie skarżącemu udostępniona w terminie do 27 kwietnia 2012r.
W dniu maja 2012 r. wpłynęło do Sądu pismo od organu informujące, że w dniu 27 kwietnia 2012 r. skarżącemu przesłano żądane informacje. Do pisma dołączono odpis udzielonej B. M. odpowiedzi. Żądane przez B. M. informacje zostały mu doręczone w dniu 10 maja 2012r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi jest zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez sąd terminie nierozstrzygniętą do daty złożenia skargi sprawę.
W niniejszej sprawie do chwili złożenia przez B. M. skargi na bezczynność organu, Wójt Gminy nie rozstrzygnął jego wniosku z dnia 27 lutego 2012 r., dlatego też skarga ta w chwili jej złożenia była zasadna. Ponieważ jednak w dniu 27 kwietnia 2012r. organ udzielił żądanej informacji publicznej, co wykazał przedstawiając odpis pisma z tej samej daty skierowanego do B. M. wraz z dowodem jego doręczenia, postępowanie sądowe zmierzające do nałożenia na organ obowiązku udzielenia już udzielonej informacji publicznej stało się bezprzedmiotowe. Sąd nie mógłby bowiem wydać w tej sprawie wyroku o treści zgodnej z art. 149 p.p.s.a., a więc zobowiązującego organ do dokonania czynności, która już została przez organ dokonana.
Mając powyższe na uwadze postępowanie jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania znajduje oparcie w art. 201 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., tzn. w sytuacji gdy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę do dnia rozprawy. Udostępnienie skarżącemu żądanej informacji publicznej przed wydaniem orzeczenia w sprawie należy uznać za uwzględnienie skargi w rozumieniu art. 54 § 3 p.p.s.a., co uzasadniało zastosowanie cytowanego wyżej art. 201 § 1 p.p.s.a.