Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 11 września 2026 r., sygn. akt II SAB/Ke 162/26

Uzasadnienie

W piśmie z 27 lipca 2026 r. M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy Nagłowice w przedmiocie rozpoznania jego pism kierowanych do organu w okresie od 10 do 29 maja 2025 r., w tym pisma z 13 maja 2025 r. dotyczącego zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu leku dermatologicznego.

W odpowiedzi na skargę Wójt wniósł o jej oddalenie, wskazując, że ww. pismo skarżącego zostało przekazane – na podstawie art. 65 § 1 K.p.a. – według właściwości do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach pismem z 15 maja 2025 r. znak: SG.1610.3.2025, o czym poinformowano skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.",kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. 1) decyzje administracyjne;
2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;

1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
2. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
4. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
5. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także:

1. - w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.),
2. - w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Zaskarżenie bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej jest więc dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy art. 3 § 2 pkt 1 - 4, § 2a i § 3 p.p.s.a. zaskarżanie decyzji, postanowień oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a.).

Z treści skargi wynika, że skarżący zarzuca Wójtowi Gminy Nagłowice bezczynność w przedmiocie nierozpoznania jego pisma z 13 maja 2025 r. dotyczącego zasiłku celowego na pokrycie kosztów zakupu leku dermatologicznego. Wójt, uznając się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy, pismem z 15 maja 2025 r. znak: SG.1610.3.2025 przekazał pismo skarżącego – stosownie do art. 65 § 1 K.p.a. – według właściwości do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Nagłowicach, zawiadamiając o tym skarżącego.

Przekazanie podania organowi właściwemu nie wymaga wydania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej, postanowienia czy też innego aktu z zakresu administracji publicznej. Następuje ono jedynie w formie czynności materialno-technicznej, o podjęciu której organ ma obowiązek zawiadomić wnoszącego podanie i która nie podlega zaskarżeniu. Nie ma bowiem cech czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA z 18 stycznia 2012 r., I OSK 38/12, z 19 listopada 2024 r., III OSK 4606/21, dostępne w CBOSA). Skoro zaś sama czynność przekazania podania nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, to również zarzut bezczynności odnoszący się do jej podjęcia nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Poznaniu z 31 lipca 2014 r., II SAB/Po 47/14, dostępne j.w.).

W niniejszej sprawie brak jest zatem przedmiotu zaskarżenia, który podlegałby kontroli sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność dotyczy bowiem czynności procesowej niewymienionej w katalogu spraw podlegających sądowej kontroli administracji publicznej.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę jako wniesioną w sprawie nienależącej do właściwości sądu administracyjnego – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Dodatkowo należy w tej sprawie wyjaśnić, że wbrew stanowisku skarżącego wyrażonemu w piśmie z 4 sierpnia 2026 r. – jak wynika z notatki urzędowej z tego dnia – w przesłanej do skarżącego korespondencji wraz z zarządzeniem 30 lipca 2026 r. o rozdzieleniu skarg zostały dopisane poszczególne sygnatury zarejestrowanych skarg powstałych po rozdzieleniu (co zresztą obrazuje odpis zarządzenia zawarty w aktach). Ponadto w piśmie, wraz z którym doręczono odpis zarządzenia z 30 lipca 2026 r., znajduje się pouczenie o tym, że zarządzenie to jest niezaskarżalne. Z kolei w treści samego zarządzenia wskazano jego podstawę prawną, tj. art. 57 § 3 p.p.s.a.