Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 kwietnia 2009 r. G.Ś. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na niepodjęcie przez Radę Powiatu w K uchwały w sprawie zmiany składu Rady Społecznej C.M i N – Szpital Specjalistyczny w K i powołania dra n. med. G.Ś. do pełnienia funkcji przedstawiciela Wojewody.
Skarżący przytoczył brzmienie art. 45 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej w myśl którego, w skład rady społecznej działającej przy publicznych zakładach opieki zdrowotnej wchodzi przedstawiciel Wojewody, natomiast zgodnie z ust. 8 cyt. przepisu radę społeczną powołuje i odwołuje podmiot, który utworzył publiczny zakład opieki zdrowotnej. Zdaniem skarżącego, Rada Powiatu w K jako podmiot, który w danym przypadku utworzył C.M i N – Szpital Specjalistyczny w K nie posiada uprawnień w kwestii decydowania kto ma być przedstawicielem wojewody w radzie społecznej. Z obowiązującej regulacji wynika bowiem, że wojewoda desygnuje swojego przedstawiciela a nie kandydata, którego uznaniowo może oceniać rada powiatu. Na poparcie powyższego stanowiska skarżący powołał pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4.12.2007r. sygn.akt II SA/Bd 821/07 w którym przyjęto, że użycie w przepisie art. 45 ust. 1 i 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej określenia "wchodzi przedstawiciel" ma sformułowanie dyrektywne.
W uzasadnieniu podniesiono, że pismami z dnia[...]. Wojewoda wzywał Radę Powiatu do podjęcia uchwały o powołaniu go na członka Rady C.M i N – Szpital Specjalistyczny w K. Do usunięcia naruszenia prawa i podjęcia stosownych czynności w sprawie skarżący wezwał radę pismem z dnia[...].
Powołując się na przepis art. 87 ust. 1 w zw. z art. 88 ustawy o samorządzie powiatowym autor skargi wskazał, że Rada Powiatu w K swoim działaniem narusza powołane przepisy prawa oraz jego prawa i uprawnienia związane z wykonywaniem funkcji członka Rady Społecznej jako przedstawiciela Wojewody oraz akceptuje działalność i podejmowanie czynności Rady Społecznej C.M i N – Szpital Specjalistyczny w K przy braku ustawowego składu, z pominięciem przedstawiciela Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, gdyż nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność a także bezczynność organu administracji publicznej podlegają kontroli tego sądu. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej jako p.p.s.a), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Z treści powołanego przepisu wynika, że przedmiotem oceny Sądu jest bezczynność organu w przypadkach określonych w pkt. 1-4a, a zatem bezczynność w zakresie wydania decyzji, postanowień, które są zaskarżalne do Sądu, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona bezczynność organu w zakresie bezczynności uchwałodawczej do żadnej z tych form działania administracji publicznej nie należy. Zatem w aspekcie przesłanek przewidzianych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność w zakresie podejmowania uchwał przez organy jednostek samorządu terytorialnego.
Wskazać również trzeba, iż szczególne rozwiązanie zawiera art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592) dopuszczający zaskarżenie do sądu administracyjnego niewykonania przez organ powiatu czynności nakazanych prawem. W przypadkach, o których mowa w ust. 1, sąd administracyjny może nakazać organowi nadzoru wykonanie niezbędnych czynności na rzecz skarżącego, na koszt i ryzyko powiatu (ust. 2 art. 88).
W kontekście uregulowania, które w stosunku do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. stanowi lex specialis także brak podstaw do zakwalifikowania wskazanej przez skarżącego bezczynności jako nie wykonywania czynności nakazanych prawem, albowiem Radzie Powiatu nie można przypisać obowiązku dokonywania zmian jednostkowych w składzie rady społecznej w toku kadencji.
Organy, które utworzyły publiczne Zoz-y są obowiązane powołać radę społeczną. Obowiązek ten należy wyprowadzić z brzmienia art. 45 ust. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2007r. Nr 14, poz. 89 ze zm. zwanej dalej jako u.z.o.z.) zgodnie z którym radę społeczną powołuje, odwołuje oraz zwołuje jej pierwsze posiedzenie podmiot, który utworzył publiczny zakład opieki zdrowotnej. W skład rady społecznej działającej przy zoz wchodzą osoby wymienione w ust. 1 pkt 1 i 2 art. 45, w tym stosownie do pkt 2 lit a cyt. artykułu jako członek – przedstawiciel wojewody.
Ustrój zakładu opieki zdrowotnej oraz inne sprawy dotyczące jego funkcjonowania, nieuregulowane w ustawie określa statut (art. 11 u.z.o.z.). W szczególności statut publicznego zakładu opieki zdrowotnej określa skład rady społecznej i czas trwania jej kadencji (art. 47 ust. 1 u.z.o.z.). Statut publicznego z.o.z. uchwala rada społeczna zakładu i przedkłada go do zatwierdzenia organowi, który utworzył zakład (art. 39 ust. 2 u.z.o.z.).
Stwierdzić należy, że Statut C.M i N – Szpital Specjalistyczny w K w § 11 ust. 2 określa kadencję rady społecznej (4 lata), w § 11 ust. 4 ilość osób wchodzących w jej skład ze wskazaniem, iż prawo wnioskowania do Rady Powiatu o odwołanie członka Rady w trakcie kadencji przysługuje Przewodniczącemu Rady Społecznej. W przypadku odwołania członka Rady Społecznej, Rada Powiatu dokonuje wyboru uzupełniającego. Z § 12 wynika, że Rada Społeczna działa na podstawie regulaminu Rady Społecznej, określającego sposób zwoływania posiedzeń, tryb pracy i podejmowania uchwał.
Analiza postanowień ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, zapisów statutu i regulaminu prowadzi do wniosku, że brak jest unormowań statuujących obowiązek rady społecznej dokonywania jednostkowych zmian w składzie rady w toku kadencji.
Z tego względu Rada Powiatu nie ma obowiązku podjęcia uchwały w zakresie zmiany składu rady społecznej.
Stwierdzić zatem należy, że skoro zaskarżona bezczynność Rady Powiatu w K nie stanowi bezczynności w zakresie wydania decyzji, postanowień, które są zaskarżalne do Sądu, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także nie stanowi bezczynności w rozumieniu art. 88 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym to jako nie podlegająca jurysdykcji administracyjnej, nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny, a zatem skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.