Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 lutego 2008r., K. M. zawarła skargę na przewlekłe postępowanie w sprawie "nie nakazania rozebrania muru betonowego na działce nr [...], nie rozpatrzenie sprawy i nie stwierdzenie że nie wydanie nakazu a wydanie pozwolenia na budowę następnie uchylonego było zachowaniem bezprawnym i korupcyjnym", narażającym ją na utratę własności.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że decyzją z dnia 12 października 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wydania decyzji o rozbiórce murów betonowych usytuowanych na działce nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją z dnia 6 grudnia 2004r. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 lutego 2006r. oddalił skargę K. M. na w/w decyzję, a następnie wyrokiem z dnia 20 marca 2008r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesioną przez K. M. skargę kasacyjną. Nadto podano, że K. M. w dniu 27 sierpnia 2007r. złożyła do WINB pismo w sprawie rozbiórki murów betonowych usytuowanych na działce nr [...] oraz na drodze wewnętrznej dojazdowej o nr [...]. Organ pismem z dnia 27 września 2007r. udzielił K. M odpowiedzi w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi jest zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej uppsa, wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium"wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 uppsa.
W niniejszej sprawie, z porównania treści skargi z nadesłanymi przez organ aktami wynika, iż skarżącej chodzi o bezczynność organu w załatwieniu złożonego przez nią w dniu 28 sierpnia 2007r. wniosku, w którym żądała ona "autokorekty decyzji odmownej dot. nakazu rozbiórki murów na działce [...], wybudowanych przez R. K.". Ponieważ ani z akt sprawy ani też z treści skargi nie wynika, aby przed jej wniesieniem K. M. złożyła zażalenie na bezczynność organu, dlatego też zarządzeniem z dnia 4 czerwca 2008r., doręczonym w dniu 26 czerwca 2008r. skarżąca została wezwana do wskazania, czy składała po dniu 28 sierpnia 2007r. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie zażalenie na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej zmiany decyzji odmawiającej nakazania rozbiórki muru, a jeśli tak, to do złożenia odpisu tego zażalenia. Ponieważ do chwili obecnej skarżąca nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi wyczerpała służące jej środki zaskarżenia, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 uppsa.