Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcachz 17 marca 2010 r., sygn. akt II SAB/Ke 2/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Skład
Sędzia WSA Renata Detka przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi K. P. na bezczynność Starosty K. w przedmiocie wyjaśnienia niezgodności powierzchni i numeru działki

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

K. P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność organu – Starosty K. w sprawie dotyczącej wyjaśnienia niezgodności powierzchni i numeru działki pomiędzy zapisem w ewidencji gruntów i budynków miasta C. a zapisem w akcie notarialnym.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.

Jak wynika z akt postępowania administracyjnego oraz z wyjaśnień skarżącej złożonych w piśmie w dniu 26 stycznia 2010 r. (k.20 akt sądowych), K. P. przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżyła bezczynności Starosty K. do organu wyższego stopnia w rozumieniu art. 37 kpa, a zatem wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zauważa także, że w skardze poza zarzutami dotyczącymi bezczynności organu, skarżąca formułuje ogólne zastrzeżenia co do jakości pracy Starosty w rozumieniu art. 227 kpa. Te ostatnie nie są zaś objęte kognicją sądów administracyjnych, a skargę w tym zakresie można złożyć do rady powiatu lub wojewody w zależności od tego, jakie zadania wykonywane przez organ są przedmiotem skargi (art. 229 pkt 2 i 4 kpa).

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 21 kwietnia 2010 r., dokument z 1 marca 2010 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.