Uzasadnienie
D. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę z 16 kwietnia 2018 r. na "bezczynność władzy". Wskazał, że 13 marca 2018 r. zwrócił się do Urzędy Miasta o wydanie zaświadczenia o zarejestrowaniu w MOPR i do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpowiedzi.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie wniósł o jej oddalenie. Podał, że żądane przez skarżącego zaświadczenie zostało wydane 15 marca 2018 r., jednak na skutek trudności w telefonicznym porozumieniu się z wnioskodawcą nie zostało mu doręczone i dopiero po otrzymaniu skargi zostało wysłane listem poleconym.
Organ dodał, że skarżący w żadnej formie nie wniósł ponaglenia w sprawie wydania powyższego zaświadczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami), dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Jak wynika ze skargi oraz odpowiedzi na nią, przed wniesieniem skargi do Sądu, skarżący nie zaskarżył zarzucanej bezczynności ponagleniem do organu wyższego stopnia, którym w niniejszej sprawie jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze (art. 17 § 1 kpa). Ponieważ więc wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o jakim mowa wyżej nie został w sprawie spełniony, wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Należy także zauważyć, że skarżący został wezwany zarządzeniem z 25 kwietnia 2018 r., do złożenia dowodu, że przed wniesieniem skargi wniósł ponaglenie na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia do SKO. W odpowiedzi skarżący złożył drogą internetową pismo, w którym poinformował, że nie składał ponaglenia w sprawie bezczynności Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.