Uzasadnienie
Decyzją z dnia 4 lutego 2010 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał J. S. i A. sp. z o.o. w K. zaniechania dalszych robót budowlanych przy budynku mieszkalnym.
Decyzją z dnia 30 marca 2010 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania A. sp. z o.o. w K., uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
W dniu 22 kwietnia 2010 r. A. sp. z o.o. w K. skierował do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo, w którym zostało zaznaczone, że należy je traktować jako wezwanie przed wniesieniem skargi na bezczynność.
Pismem z dnia 22 kwietnia 2010 r. J. S. działający w imieniu własnym złożył do Generalnego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie skargę na bezczynność WINB w rozpatrywaniu jego spraw.
W dniu 30 kwietnia 2010 r. (data pieczątki na kopercie) A. sp. z o.o. w K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego polegającą na braku reakcji tego organu na nie przekazanie, przez PINB w P., jego odwołania w terminie określonym w art. 133 kpa, braku reakcji tego organu na zmiany symbolu sprawy bez informowania strony oraz nie rozpoznanie przez WINB jego odwołania w terminie wskazanym w art. 12 i 35 kpa i nie zgodnego z prawem zawieszenia przez ten organ postępowania.
W odpowiedzi na tę skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie wskazując, że zawarte w skardze zarzuty dotyczące bezczynności są niezrozumiałe.
Na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2010 r. pełnomocnik organu II instancji oświadczył, iż sformułowanie zawarte w piśmie A. sp. z o.o. w K. z dnia 22 kwietnia 2010 r., skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, dotyczące potraktowania pisma jako wezwania przed wniesieniem skargi na bezczynność zostało odczytane jako zażalenie poprzedzające skargę na bezczynność. Organ nie przesłał jednak tego zażalenia do organu wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność jest poprzedzenie jej zażaleniem na bezczynność, do organu wyższego stopnia, o czym stanowi art. 37 § 1 kpa.
W niniejszej sprawie należało przyjąć, że procedura ta została przez stronę zachowana, gdyż pismo strony z dnia 22 kwietnia 2010 r. skierowane do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawierające wyraźne żądanie potraktowania go jako "wezwania przed wniesieniem skargi na bezczynność", nosiło cechy zażalenia o jakim mowa w art. 37 § 1 kpa i tak też zostało odczytane przez ten organ, co potwierdził jego pełnomocnik na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2010 r. W związku z tym pismo to, na podstawie art. 65 § 1 kpa powinno zostać przekazane do organu właściwego, tj. do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w Warszawie. Ponieważ WINB, z naruszeniem wskazanego przepisu nie przekazał zażalenia strony skarżącej do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego w Warszawie, nie można przyjąć, aby skarga na bezczynność nie została poprzedzona zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Strona nie może bowiem ponosić ujemnych konsekwencji spowodowanych nieprawidłowym działaniem organu. Powoduje to, że skarga na bezczynność podlegała rozpatrzeniu.
Skarga na bezczynność organów, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., ma na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy. Taki cel skargi na bezczynność wynika z treści art. 149 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Rodzaj rozstrzygnięć, jakie mogą być wydane w sprawie ze skargi na bezczynność świadczy jednoznacznie o tym, iż celem takiej skargi jest zdyscyplinowanie organów, aby załatwiły w określonym przez prawo terminie nierozstrzygniętą sprawę.
W niniejszej sprawie w chwili złożenia przez "A." sp. z o.o. w K. skargi na bezczynność organu, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego bezczynnym nie był, gdyż w dniu 30 marca 2010 r., wydał żądaną przez stronę skarżącą decyzję. W tej sytuacji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, Sąd nie mógłby bowiem wydać w tej sprawie wyroku o treści zgodnej z art. 149 p.p.s.a., a więc zobowiązującego organ do wydania aktu, który to akt został już przez organ wydany.
Mając powyższe na uwadze, postępowanie w sprawie podlegało umorzeniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.