Uzasadnienie
Skargą z dnia 17 stycznia 2005 r. E.M., M.S., R.K. i R.S. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie bezczynność Prezydenta Miasta K. w sprawie zwrotu na rzecz spadkobierców byłego właściciela J.S. nieruchomości położonej przy ul. Ł. i oznaczonej jako działka wywłaszczeniowa nr 42- o pow. 1.1209 ha. Skarżący podnieśli, iż postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Prezydent Miasta K. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie zwrotu tej nieruchomości. W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż zawieszenie postępowania stało się konieczne w sytuacji, gdy w jego trakcie zmarła H.K. – strona postępowania. Koniecznym zatem stało się doręczenie postanowienia o nabyciu spadku po zmarłej.
Skarżący w dniu 28 lutego 2003 r. wnieśli do organu pismo, którym wnieśli o uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania. W piśmie tym wykazali, że nie istnieją powody dla których postępowanie to zostało zawieszone. Skarżący podnieśli, że mimo tego organ nie cofnął postanowienia.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, iż w trakcie postępowania administracyjnego zmarła jego strona, zatem zawieszenie postępowania stało się konieczne dla ustalenia następców prawnych. Postępowanie to zostało podjęte w dniu 13 maja 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Artykuł 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi natomiast, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa i złożyła do organu wyższego stopnia środek zaskarżenia jakim jest zażalenie.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy, skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wnieśli do organu II instancji zażalenia na bezczynność organu I instancji. Tym samym nie został spełniony wymóg dopuszczalności skargi o jakim mowa wyżej, co czyni ją niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.