Uzasadnienie
M. T. i T. B. złożyli formularze PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z ich skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Ze złożonych formularzy wynika, że wnioskodawcy prowadzą gospodarstwo domowe wspólnie z dziećmi w wieku 4 i 8 lat. Cała rodzina utrzymuje się z działalności gospodarczej skarżącej, która przynosi miesięczny dochód w wysokości około 3000 zł. Skarżący pomaga żonie w pracy i nie osiąga z tego tytułu żadnego dochodu. Z załączonych do wniosku zaświadczeń wynika, że wnioskodawcy w kwietniu i maju byli niezdolni do pracy, przebywali na zwolnieniach lekarskich. Skarżący nie wykazali innego majątku oprócz mieszkania wielkości 46 m kw o wartości 150 tysięcy złotych i samochodu marki [...]. Wnioskodawca jest zobowiązany płacić alimenty na swoją córkę alimenty w wysokości 500 zł miesięcznie i ma z tego tytułu zadłużenie w wysokości 39 tysięcy.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od kosztów sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową wnioskodawców, przede wszystkim dochód wystarczający jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych czteroosobowej rodziny, w tym kosztów leczenia brak majątku oprócz mieszkania i samochodu, zadłużenie z tytułu alimentów, uznano że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i małoletnich dzieci. Zatem ich wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługują na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.