Uzasadnienie
Dnia 1 grudnia 2005 r. K. D., D. R., T. S., A. R., B. P. i J.J. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta polegającą na nie udzieleniu odpowiedzi na pismo skarżących z dnia 18 października 2005 r. dotyczące likwidacji Miejskiego Placu Targowego przy ulicy P. w K. Skarga została zarejestrowana w repertorium II SO/Ke 55/05 i w trybie art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271) przekazana Prezydentowi Miasta.
W dniu 2 lutego 2006 r. skarga została wniesiona ponownie za pośrednictwem organu - Prezydenta Miasta i zarejestrowana w repertorium II SAB/Ke 3/06.
Organ - Prezydenta Miasta wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że w sprawie nie jest prowadzone żadne postępowanie administracyjne, bowiem sprawa nie jest sprawą indywidualną z zakresu administracji publicznej, a żaden przepis prawa nie daje podstaw do wydania decyzji nakazującej zaprzestanie likwidacji placu targowego. W postępowaniu dotyczącym petycji, skarg i wniosków nie przysługuje natomiast skarga na bezczynność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, K. D., D. R., T. S., A. R., B. P. i J. J. przed wniesieniem skargi do Sądu nie zaskarżyli bezczynności Prezydenta Miasta zażaleniem do organu II instancji, a zatem wymóg dopuszczalności skargi, o jakim mowa wyżej nie został spełniony, co czyni ją niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.