Uzasadnienie
W dniu 24 stycznia 2008 r. Spółdzielnia [...] w K. nadała w Urzędzie Pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Starosty Powiatowego, polegającą na nie rozpatrzeniu do chwili obecnej wniosku wniesionego w dniu 30 października 2007 r. o wznowienie postępowania, pomimo, że obowiązek taki ciążył na organie w myśl art. 35 § 3 kpa.
Zarządzeniem Sędziego sprawozdawcy członkowie zarządu Spółdzielni zobowiązani zostali do wyjaśnienia, czy składali zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji wyższego stopnia, w trybie art. 37 kpa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Pomimo upływu zakreślonego terminu w dniu 18 kwietnia 2008 r., powyższe wyjaśnienie nie zostało udzielone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W przypadku skargi na bezczynność organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 u.p.p.s.a.
Ponieważ członkowie zarządu skarżącej Spółdzielni nie wyjaśnili w zakreślonym terminie, czy powyższe zażalenie zostało złożone, a z akt niniejszej sprawy nie wynika, że środki zaskarżenia zostały wyczerpane, skargę należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a.