Uzasadnienie
T. K. złożył w dniu 1.X.2012 r. urzędowy formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego dotyczącego zwrotu nieruchomości.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwoma synami. Skarżący choruje na stwardnienie rozsiane, starszy syn ma 31 lat i jest od urodzenia niepełnosprawny, młodszy trzynastoletni uczęszcza do szkoły. Cała rodzina osiąga miesięczny dochód w wysokości 1779,94 zł, na który składają się: emerytura skarżącej w wysokości 691,25 zł (po odjęciu zajęcia komorniczego - 491,46 zł), renta skarżącego w wysokości 691,25 zł, renta socjalna starszego syna w wysokości 597,23 zł. Ponadto otrzymują dwa zasiłki pielęgnacyjne. Wnioskodawca nie wykazał innego majątku poza mieszkaniem komunalnym wielkości 72 m² i samochodem zakupionym przy udziale środków PFRON. Koszty utrzymania mieszkania wynoszą 850 zł miesięcznie, rodzina otrzymuje dodatek mieszkaniowy do czynszu w wysokości 358,77 zł miesięcznie. Ponadto miesięcznie wydają 200 zł na leki oraz przeznaczają około 150 zł na wydatki szkolne młodszego syna.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity - Dz. U. z 2012 r. poz.270) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpoznawanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i rodzinną wnioskodawcy, przede wszystkim: niski dochód przypadający na cztery osoby w rodzinie, w tym dwie niepełnosprawne, wydatki na leczenie oraz brak majątku poza samochodem uznano, że nie jest on w stanie ponieść pełnych postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, żony i dzieci. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.