Uzasadnienie
W dniu 21 marca 2017r. J. G., A. G. i S. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na "bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w egzekwowaniu obowiązków nałożonych decyzją z dnia 26 maja 1999r. znak: [...] na zobowiązanych K. i M. T., zam. ul. T. 73 w K.".
Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2017r., doręczonym przy piśmie z dnia 28 kwietnia 2017r., Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżących do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez złożenie dowodu, że wnieśli zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do organu wyższego stopnia – pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi skarżący nadesłali kserokopię zażalenia złożonego przez nich bezpośrednio w siedzibie Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 5 maja 2017r. w sprawie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w egzekwowaniu obowiązków nałożonych decyzją z dnia 26 maja 1999r. znak: [...] na zobowiązanych K. i M. T..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania m. in. w przypadkach, gdy nie wydano decyzji administracyjnej.
W tym miejscu zaznaczyć trzeba, że stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpocznie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.).
W przypadku skargi na bezczynność organu jej wniesienie dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., bądź ustalonym w myśl art.
- 36. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.
Zgodnie z tezą postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2013r., sygn. akt II OSK 1449/13, LEX nr 1346815 "wniesienie skargi na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie (bezczynność organu) lub na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 K.p.a. Uprzednie złożenie zażalenia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania".
Powyższe stanowisko, ugruntowane w judykaturze, tut. Sąd podziela w całości.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, odpowiadając na wezwanie z dnia 28 kwietnia 2017r. nadesłali kserokopię zażalenia skierowanego do Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w egzekwowaniu obowiązków nałożonych decyzją z dnia 26 maja 1999r. Zaznaczyć jednak trzeba, że przedmiotowe zażalenie zostało złożone bezpośrednio w siedzibie organu wyższego stopnia dopiero w dniu 5 maja 2017r. – podczas gdy skargę do tut. Sądu wniesiono wcześniej, to jest w dniu 21 marca 2017r.
W konsekwencji w niniejszej sprawie opisany wyżej warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony – co czyni skargę niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a.