Uzasadnienie
W dniu 21 sierpnia 2009r. J. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na działalność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarżąca wskazała, iż pomimo wszczęcia przez ten organ w dniu 29 lipca 2009r. postępowania, do dnia 2 sierpnia 2009r. nie otrzymała decyzji zobowiązującej do zakończenia remontu budynku gospodarczego.
Zarządzeniem z dnia 29 września 2009r. tut. Sąd wezwał skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosła zażalenie – w trybie art. 37 § 1 k.p.a. – na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do organu wyższego stopnia – Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego – pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpowiadając na powyższe wezwanie J. G. oświadczyła, iż przed złożeniem skargi nie wnosiła zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wskazać trzeba, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpocznie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.).
Podkreślenia wymaga, iż w przypadku skargi na bezczynność organu jej wniesienie dopuszczalne jest jedynie wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 k.p.a., to znaczy złożyła zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zażalenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia, spełniając zarazem kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie opisany wyżej warunek wyczerpania środków zaskarżenia nie został spełniony. Wynika to zarówno z treści oświadczenia J. G. jak i z akt administracyjnych. Tym samym brak złożenia przez skarżącą zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie czyni niniejszą skargę niedopuszczalną.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.