Uzasadnienie
Pismem z 12 stycznia 2021 r. R.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiecie przyznania mieszkania socjalnego lub komunalnego.
W piśmie z 24 marca 2021 r. Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej poinformował, że otrzymał informację o zgonie skarżącego. Z pismem z 30 marca 2021 r. Urząd Stanu Cywilnego przesłał odpis skrócony aktu zgonu R.K., z którego wynika, że skarżący zmarł [...] 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Postępowanie w sprawie, w której skarżący zarzucał organowi bezczynność, toczyło się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2020 r., poz. 1876 ze zm.). Prawo do świadczeń z pomocy społecznej jest prawem ściśle związanym z osobą, która wystąpiła ze stosownym wnioskiem. Oznacza to, że przedmiot postępowania sądowego odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków osoby ubiegającej się o przyznanie świadczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 stycznia 2012 r. sygn. akt I OSK 2434/11, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanym przypadku.
Dodatkowo w ocenie Sądu sprawą, której przedmiot związany jest wyłącznie z prawami i obowiązkami osoby zmarłej, jest sprawa, w której została zaskarżona bezczynność organu. Śmierć skarżącego sprawiła bowiem, że wydanie jakiejkolwiek decyzji jest niemożliwe, gdyż nie można osobie zmarłej przyznać prawa lub obciążyć jej obowiązkiem. "Roszczenie" skarżącego było zatem nierozerwalnie związane z nim samym (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 6 grudnia 2005 r., sygn. III SAB 31/96, niepubl.).
W związku ze śmiercią skarżącego oraz biorąc pod uwagę, że przedmiot postępowania odnosił się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało umorzyć.
W niniejszej sprawie nie można zawiesić postępowania sądowego, gdyż w myśl art. 124 § 3 p.p.s.a. nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, a właśnie taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanym przypadku.
Uwzględniając powyższą argumentację na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało postępowanie sądowe umorzyć.