Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 3 grudnia 2018 r. W.K. zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach o wypłatę wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. W treści wniosku skarżący powołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r., sygn. akt K 7/15, zgodnie z którym Trybunał uznał art. 115a ustawy o Policji za niezgodny z art. 66 ust. 2 w zw. z art. 31 ust. 3 zdanie drugie Konstytucji RP, w zakresie w jakim ustala wysokości ekwiwalentu pieniężnego za 1 dzień niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego lub dodatkowego w wymiarze 1/30 części miesięcznego uposażenia. Wniósł o ponowne przeprowadzenie czynności materialno-technicznej polegającej na prawidłowym naliczeniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop i zarządzenie wypłaty należnej kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną, a faktycznie wypłaconą na podstawie niekonstytucyjnej normy ustawy o Policji. W razie odmowy wypłaty należnej kwoty na podstawie art. 61 § 1 k.p.a. wniósł o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.
Pismem z dnia 6 grudnia 2018 r. Komendant Miejski Policji w Kielcach poinformował skarżącego o przekazaniu powyższego wniosku zgodnie z właściwością do Komendy Wojewódzkiej Policji w Kielcach. Komendant Wojewódzki Policji w Kielcach pismem z dnia 17 grudnia 2018 r. powiadomił zaś wnioskodawcę, że rozpatrzenie jego wniosku będzie możliwe dopiero po wprowadzeniu przez ustawodawcę nowelizacji treści art. 115a ustawy o Policji oraz określeniu nowego czynnika oraz że do tego czasu brak jest podstaw i możliwości prawnych do spełnienia wskazanego żądania.
Kolejnym pismem z dnia 27 stycznia 2020 r. W.K. zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach z wnioskiem o spowodowanie ponownego przeprowadzenia czynności materialno-technicznej polegającej na prawidłowym naliczeniu ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz nadgodziny w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego sygn. akt K 7/15, a w razie odmowy wypłaty należności - o wszczęcie postępowania administracyjnego na podstawie art. 61 § 1 k.p.a. Komendant Miejski Policji w Kielcach wniosek ten przy piśmie z dnia 31 stycznia 2020 r. ponownie przesłał do Komendy Wojewódzkiej Policji w Kielcach celem dalszej realizacji, informując o tym skarżącego pismem z dnia 31 stycznia 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w Kielcach w piśmie z dnia 19 lutego 2020 r. poinformował wnioskodawcę, że w całości podtrzymuje stanowisko wyrażone w poprzednim piśmie z dnia 17 grudnia 2018 r. Ponownie wskazał, że do czasu wejścia w życie stosownych regulacji prawnych dotyczących sposobu obliczania wysokości ekwiwalentu pieniężnego brak jest podstaw do wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy.
Pismem z dnia 5 marca 2020 r. W.K. wniósł ponaglenie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach, w którym zarzucił Komendantowi Miejskiemu Policji w Kielcach bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu wniosków z dnia 3 grudnia 2018 r. oraz z dnia 27 stycznia 2020 r. o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy. Zarzucił, że organ winien rozpoznać sprawę nie później niż w terminie jednego miesiąca zgodnie z art. 35 k.p.a. i wypłacić stosowną różnicę zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, a także rozpoznać wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie wypłaty świadczenia. Ponownie wniósł o wszczęcie postępowania administracyjnego. Postanowieniem nr 4 z dnia 17 marca 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w Kielcach uznał, że w przedmiotowej sprawie Komendant Miejski Policji w Kielcach nie pozostawał w bezczynności.
Pismem z dnia 20 marca 2020 r. W.K. wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach w sprawie nierozpatrzenia jego wniosku o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe i dodatkowe, należne w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji.
W uzasadnieniu skargi jej autor przedstawił stan faktyczny sprawy oraz powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podniósł, że w analogicznych sprawach wojewódzkie sądy administracyjne orzekają, że odmowa wypłaty wyrównania jest naruszeniem prawa materialnego. Wniósł o zobowiązanie organu do dokonania czynności wypłaty ww. należności w określonym terminie oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
W odpowiedzi na skargę Komendant Miejski Policji w Kielcach wniósł o jej oddalenie, podnosząc w szczególności, że po zapoznaniu się z treścią żądania skarżącego, niezwłocznie przesłał jego wnioski z dnia 3 grudnia 2018 r. oraz z dnia 27 stycznia 2020 r., zgodnie z właściwością do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach w celu realizacji. Organ wskazał, że dalsze czynności w sprawie prowadzone były przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach, który udzielił wnioskującemu stosownych i wyczerpujących odpowiedzi w sprawie. Poinformował skarżącego, że na obecnym etapie brak jest możliwości prawnych do spełnienia jego żądania. Wskazał również, że rozpatrzenie wniosku będzie możliwe dopiero po wprowadzeniu przez ustawodawcę nowelizacji treści art. 115a ustawy o Policji oraz określeniu nowego czynnika.
Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 2 i 4 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga W.K. nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta, jak wynika z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje orzekanie także w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej.
W pierwszej kolejności stwierdzić trzeba, że złożenie rozpoznawanej skargi na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach skarżący poprzedził wniesieniem ponaglenia do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach, zgodnie z art. 52 § 1 i 2 i art. 53 § 2b p.p.s.a.
Następnie podnieść trzeba, że skarga dotyczy bezczynności Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach w rozpoznaniu wniosku W.K. o wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w związku ze zwolnieniem ze służby w Policji. Skarżący przed wniesieniem przedmiotowej skargi dwukrotnie, bo pismami z dnia 3 grudnia 2018 r. i z dnia 27 stycznia 2020 r. zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach o wypłatę wyrównania ww. ekwiwalentu pieniężnego w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 października 2018 r. (sygn. akt K 7/15), który stwierdził niezgodność z Konstytucją RP art. 115a ustawy o Policji. Organ ten jednak, jak zarzuciła strona, nie dokonał czynności wypłaty ww. należności, jak również nie wydał decyzji, postanowienia lub też innego aktu załatwiającego wnioski.
Zakres badania przez sąd sprawy ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej sprowadza się w pierwszym rzędzie do rozważenia, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywał obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie oraz wyjaśnienia, jakie terminy określa ustawodawca do załatwiania spraw określonego rodzaju. Konieczne stało się zatem w sprawie ustalenie, czy Komendant Miejski Policji w Kielcach był organem zobowiązanym do załatwienia wniosków skarżącego o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
Stosownie do art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 poz. 1614 ze zm., dalej jako "ustawa o Policji"), w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski) Policji a na obszarze m.st. Warszawy - komendant rejonowy Policji. Zgodnie zaś z art. 32 ust. 1 ustawy o Policji, do mianowania policjanta na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk właściwi są przełożeni: Komendant Główny Policji, Komendant CBŚP, Komendant BSWP, komendanci wojewódzcy i powiatowi (miejscy) Policji oraz komendanci szkół policyjnych (art. 32 ust. 1 ustawy o Policji).
Jednocześnie art. 7 ust. 2 tej ustawy stanowi, że komendant wojewódzki Policji określa właściwość terytorialną komisariatów na terenie swojego działania. Regulaminy komend, komisariatów i innych jednostek organizacyjnych Policji ustala właściwy dla nich komendant Policji w porozumieniu z właściwym przełożonym (art. 7 ust. 4 ustawy o Policji).
Zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. z 2013 poz. 644 ze zm., dalej jako "rozporządzenie"): policjant składa wniosek w sprawie osobowej drogą służbową, z wyjątkiem przypadków określonych w odrębnych przepisach (ust. 1); bezpośredni przełożony przesyła w terminie 7 dni wyższemu przełożonemu wniosek w sprawie osobowej wraz z opinią dotyczącą sposobu jej załatwienia, jeżeli nie jest właściwy do załatwienia tej sprawy ust. 2); jeżeli policjant składa osobiście pisemny wniosek w sprawie osobowej, przyjmujący wniosek potwierdza jego otrzymanie, umieszczając na oryginale i na kopii datę jego otrzymania oraz czytelny podpis (ust. 3); o sposobie załatwienia wniosku w sprawie osobowej należy zawiadomić policjanta w terminie 30 dni od dnia jego złożenia, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej (ust. 4).
Sprawy osobowe to sprawy związane z nawiązaniem, zmianą i rozwiązaniem stosunku służbowego oraz wynikającymi z jego treści prawami i obowiązkami policjantów (§ 1 pkt 4 ww. rozporządzenia). Kierownik komórki organizacyjnej właściwej w sprawach osobowych albo osoba wyznaczona przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych przygotowuje sprawy osobowe do załatwienia lub zaopiniowania przez przełożonego właściwego w sprawach osobowych (§ 3 ust. 2 ww. rozporządzenia). Przełożony właściwy w sprawach osobowych to przełożony, o którym mowa w art. 32 ust. 1 ustawy o Policji (§ 1 pkt 5 cyt rozporządzenia).
Jak stanowi regulamin Komendy Wojewódzkiej Policji w Kielcach z dnia 7 grudnia 2017 r. (dalej jako "regulamin"), wydany na podstawie art. 7 ust. 4 ustawy o Policji, komendantowi podlegają bezpośrednio, w zakresie realizowania ustawowych zadań Policji, komendanci powiatowi/miejski Policji działający na obszarze województwa (§ 8 regulaminu). Zgodnie z § 30 ust. 1 pkt 5 regulaminu, do zadań Wydziału Finansów Komendy Wojewódzkiej Policji należy w szczególności: naliczanie uposażeń i wynagrodzeń oraz świadczeń i pochodnych dla policjantów i pracowników Komendy oraz jednostek organizacyjnych Policji działających na obszarze województwa.
Z powołanych przepisów wynika, że w kwestiach związanych z naliczeniem ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop w związku ze zwolnieniem ze służby organem właściwym jest Komendant Wojewódzki Policji w Kielcach, któremu podlega Komendant Miejski Policji w Kielcach. Obowiązkiem Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach było zatem - w świetle powyższych regulacji – przekazanie w terminie 7 dni wniosków skarżącego z dnia 3 grudnia 2018r. i z dnia 27 stycznia 2020r. jako dotyczących sprawy osobowej według właściwości wyższemu przełożonemu tj. Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w Kielcach i zawiadomienie o sposobie załatwienia wniosków W.K. w terminie 30 dni od dnia ich złożenia. Skoro zatem Komendant Miejski Policji w Kielcach, zgodnie z właściwością, przekazał oba ww. wnioski skarżącego o wyrównanie i wypłatę ekwiwalentu za niewykorzystane urlopy w związku ze zwolnieniem ze służby do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach, o czym zresztą zawiadomił samego wnioskodawcę odpowiednio pismami z dnia 6 grudnia 2018 r. i z dnia 31 stycznia 2020 r., wypełniając tym samym obowiązek wynikający z § 2 ust. 2 i 4 rozporządzenia, to nie sposób zarzucić temu organowi pozostawania w bezczynności w załatwieniu tych wniosków.
Z tych powodów skarga okazała się niezasadna i na podstawie art. 151 p.p.s.a. podlegała oddaleniu. Ponieważ skarga ta dotyczyła bezczynności Komendanta Miejskiego Policji w Kielcach, Sąd nie mógł dokonać w tej sprawie oceny zgodności z prawem sposobu załatwienia przedmiotowych wniosków skarżącego o wypłatę wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Kielcach. Z podanych wyżej przyczyn nie mogły odnieść zamierzonego skutku wszystkie te zarzuty i twierdzenia skargi, które dotyczyły kwestii skutków, jakie wywołał wyrok Trybunału Konstytucyjnego wydany w sprawie sygn. akt K 7/15 i zasadności żądań skarżącego wypłaty wyrównania opisanego wyżej ekwiwalentu pieniężnego.