Uzasadnienie
W. S. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę z dnia 2 kwietnia 2020 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach w przedmiocie przyznania specjalnego zasiłku celowego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżący nie wniósł do organu ponaglenia, a tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w art. 53 § 2b p.p.s.a. Kolegium wyjaśniło, że w dniu 13 stycznia 2020 r. wpłynęło odwołanie skarżącego od wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta Kielce decyzji z dnia 30 grudnia 2019 r. znak: [...], którą odmówiono skarżącemu przyznania pomocy społecznej w formie specjalnego zasiłku celowego z przeznaczeniem na wyżywienie i inne niezbędne wydatki dla podtrzymania życia. Jak wskazało Kolegium po rozpoznaniu ww. odwołania oraz przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego organ drugiej instancji zakończył postępowanie odwoławcze wydaniem decyzji z dnia 26 marca 2020 r. znak: SKO.PS-80/267/81/2020.
W sprawie niniejszej pismem z dnia 10 września 2020 r. tut. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do złożenia dowodu, że W. S. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach ponaglenie w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia 26 marca 2020 r.
W odpowiedzi udzielonej pismem z dnia 22 września 2020 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że skarżący nie był w stanie odszukać w swoich dokumentach dowodu, że wniósł ponaglenie do organu w niniejszej sprawie. Jednocześnie podał, że całość dokumentacji znajduje się w aktach sprawy o sygn. II SA/Ke 497/20 i wniósł o ich dołączenie do akt niniejszej sprawy w celu wskazania dowodu złożenia ewentualnego ponaglenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu udzielonej pismem z dnia 22 września 2020r. pełnomocnik skarżącego nie złożył dowodu, że skarżący wniósł do Kolegium ponaglenie w przedmiocie przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia 26 marca 2020 r., wyjaśniając, że skarżący nie był w stanie odszukać w swoich dokumentach dowodu, że wniósł ponaglenie do SKO. Z akt sprawy tut. Sądu o sygn. II SA/Ke 497/20 również nie wynika, aby powyższe ponaglenie zostało przez skarżącego złożone.
Skoro, przed wydaniem niniejszego postanowienia, pełnomocnik skarżącego nie przedstawił dowodu, że przed wniesieniem skargi do Sądu skarżący złożył ponaglenie w zakresie zarzucanej przez niego przewlekłości postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach, oznacza to, że wymóg wyczerpania środków zaskarżenia nie został w sprawie spełniony.
Ubocznie należy podnieść, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.