Uzasadnienie
E. A. złożyła formularz PPF, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 893,94 zł brutto (759,94 zł netto) miesięcznie. Skarżąca nie posiada majątku oprócz domu wielkości 36 m kw. Skarżąca podała, że choruje na astmę, cukrzycę, choroby serca i związku z tym połowę emerytury przeznacza na zakup lekarstw. Resztę dochodu wydaje na opłaty mieszkaniowe i wyżywienie. Wnioskodawczyni przez 24 miesiące do 2009 roku będzie spłacać raty za telewizor po 66 zł miesięcznie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmujące m.in. zwolnienie od kosztów sądowych przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa.
Uwzględniając przedstawioną wyżej trudną sytuację życiową skarżącej, przede wszystkim, niski dochód oraz zły stan zdrowia wiążący się z dużymi wydatkami na zakup lekarstw uznano, że zasadny jest jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.