Uzasadnienie
W dniu 18 lipca 2008r. R. S., działając na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez żonę – D. K., wniósł w jej imieniu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na bezczynność Burmistrza, polegającą na "nie przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ustalającego nowe warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr 2392/4 na podstawie wniosku M. Ł. z dnia 30 grudnia 1999r".
W odpowiedzi na skargę organ administracji publicznej wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, iż pismem z dnia 18 lutego 2008r. M. Ł. wycofał swój wniosek z dnia 30 grudnia 1999r., wnosząc jednocześnie o umorzenie przedmiotowego postępowania. Decyzją z dnia 20 lutego 2008r., utrzymaną następnie w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 czerwca 2008r., Burmistrz umorzył przedmiotowe postępowanie, mając na uwadze okoliczność, iż stało się ono bezprzedmiotowe. Inwestor zmienił bowiem zakres inwestycji i nie będzie realizował zamierzenia inwestycyjnego określonego w pierwotnym wniosku. Organ podniósł także, iż postanowieniem z dnia 5 czerwca 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie D. K. na bezczynność Burmistrza za nieuzasadnione i odmówiło wyznaczenia temu organowi dodatkowego terminu do załatwienia przedmiotowej sprawy.
Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 30 października 2008r. występujący w imieniu skarżącej R. S. sprecyzował żądanie skargi wskazując, iż domaga się "zobowiązania Burmistrza do wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji – zakładu stolarskiego, której inwestorem jest M. Ł.". Pełnomocnik skarżącej potwierdził jednocześnie, iż wniosek M. Ł. z dnia 30 grudnia 1999r. o wydanie takiego rozstrzygnięcia został cofnięty w dniu 18 lutego 2008r., wobec czego Burmistrz umorzył przedmiotowe postępowanie.
Natomiast obecny na rozprawie pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 ust. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 cytowanej ustawy, w sytuacji między innymi, gdy organ winien wydać decyzję administracyjną.
Z oświadczenia pełnomocnika skarżącej, złożonego na rozprawie przed tut. Sądem, jednoznacznie wynika, iż strona domaga się od Burmistrza Miasta i Gminy wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji – zakładu stolarskiego, której inwestorem jest M. Ł. Natomiast bezczynności w/w organu pełnomocnik skarżącej upatruje w braku wydania rozstrzygnięcia o żądanej treści.
Mając na uwadze powyższe podnieść trzeba, iż postępowanie dotyczące ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie istniejącego zakładu usług stolarskich, położonego na działce o nr [....] przy [...]w K., toczyło przed Burmistrzem Miasta i Gminy na wniosek M. Ł. z dnia 30 grudnia 1999r. W dniu 18 lutego 2008r. M. Ł. cofnął swój wniosek. Z tego też względu Burmistrz Miasta i Gminy ostateczną decyzją z dnia 20 lutego 2008r. umorzył opisane postępowanie. Wobec treści powołanego rozstrzygnięcia podnieść należy, iż w dacie wniesienia przez D. K. skargi do tut. Sądu, brak było w ogóle przedmiotu postępowania administracyjnego, w zakresie prowadzenia którego skarżąca upatruje bezczynności organu administracji publicznej.
W tym miejscu podkreślić należy, iż przedmiotem ogólnego postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., zgodnie z którym ustawa ta normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Natomiast w przypadku wydania decyzji o umorzeniu postępowania (art. 105 k.p.a.) organ stwierdza wiążąco jego bezprzedmiotowość, przez co należy rozumieć brak możliwości orzekania co do istoty sprawy (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Lexis Nexis, 2007r.).
Reasumując stwierdzić trzeba, iż wobec uprzedniego umorzenia prowadzonego w niniejszej sprawie postępowania, tak w dacie wniesienia skargi, jak i w dniu orzekania o niej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, Burmistrz nie miał możliwości wydania decyzji administracyjnej o żądanej przez stronę skarżącą treści.
Z tego powodu skarga D.K. – jako niedopuszczalna – podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.