Uzasadnienie
Pismem z 8 lutego 2021 r. R.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Komendanta Miejskiego Policji w przedmiocie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżąca w okresie od dnia złożenia wniosku w sprawie do dnia wydania decyzji nie wniosła ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Zarządzeniem z 12 marca 2021 r. skarżąca została wezwana do złożenia dowodu, że wniosła do organu wyższego stopnia ponaglenie w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania przez Komendanta Miejskiego Policji.
W piśmie z 7 kwietnia 2021 r. skarżąca wskazała, że nie wniosła stosownego ponaglenia do organu wyższego stopnia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (§ 3 pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (§ 3 pkt 2) na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Ponieważ przedmiotem skargi wniesionej przez R.M. było przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Miejskiego Policji, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, dopuszczalność jej merytorycznego rozpoznania przez sąd, uzależniona była od poprzedzenia skargi wniesieniem ponaglenia do Komendanta Wojewódzkiego Policji (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 6a ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji – Dz. U. z 2020 r. poz. 360 ze zm.).
Jak wynika z akt sprawy, tj. odpowiedzi skarżącej na wezwanie z 12 marca 2021 r. oraz odpowiedzi na skargę złożonej przez organ, skarżąca stosownego ponaglenia nie złożyła.
W tym stanie rzeczy, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.