Uzasadnienie
D.C. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca, osadzony w areszcie śledczym, jest niepełnosprawny w stopniu umiarkowanym, co uniemożliwia mu podjęcie pracy zarobkowej, nie posiada żadnego majątku ruchomego i nieruchomego. W zaświadczeniu wystawionym przez Dyrektora Aresztu podano też, że na dzień 3 lipca 2018 r. stan środków pieniężnych do dyspozycji. C. wynosił 0,21 zł, a zgromadzonych do przekazania skazanemu w chwili jego zwolnienia z zakładu karnego, z przeznaczeniem na przejazd do miejsca zamieszkania i na utrzymanie - 391,62 zł.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 poz. 1302), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i wynagrodzenia fachowego pełnomocnika przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, przede wszystkim osadzenie w areszcie śledczym, niepełnosprawność uniemożliwiającą podjęcie pracy zarobkowej, brak własnego dochodu i majątku, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.