Uzasadnienie
Pismem z 23 marca 2021 r. W. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność "i brak kompetencji urzędniczej" Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. w przedmiocie utrudnienia ujawnienia operatu geodezyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z 1 kwietnia 2021 r. skarżący został wezwany do złożenia dowodu, że wniósł do Głównego Geodety Kraju ponaglenie w sprawie zarzucanej bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K..
W piśmie z 16 kwietnia 2021 r. skarżący wskazał, że składa "dowody interwencji w przedmiotowej sprawie w formie kserokopii potwierdzeń odbioru i odpowiedzi pisemnych" oraz, że wszelkie informacje i dowody w sprawie przekazał w formie oryginału do Ministerstwa Sprawiedliwości w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W przypadku skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1) lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2) na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponaglenie, o którym mowa we wskazanym przepisie, równoznaczne jest tu ze środkiem zaskarżenia i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Co więcej, strona skarżąca powinna wykazać, że wyczerpała tryb przewidziany dla skargi na bezczynność, tj. że wystąpiła do organu z ponagleniem w trybie art. 37 k.p.a. (por. postanowienia WSA w Gdańsku z 4 listopada 2020 r., sygn. akt II SAB/Gd 74/20, WSA we Wrocławiu z 23 października 2020 r., sygn. akt IV SAB/Wr 326/20, dostępne na stronie https://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ponieważ przedmiotem skargi wniesionej przez W. N. była bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K., zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, dopuszczalność jej merytorycznego rozpoznania przez sąd, uzależniona była od poprzedzenia skargi wniesieniem ponaglenia do Głównego Geodety Kraju (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 7a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – Dz. U. z 2020 r. poz. 2052 ze zm.).
Z akt sprawy oraz odpowiedzi skarżącego na wezwanie z 1 kwietnia 2021 r. nie wynika, aby skarżący stosowne ponaglenie złożył. Z załączonych do pisma z 16 kwietnia 2021 r. dokumentów wynika, że W. N. składał skargi na działanie Starosty P. oraz Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w P., lecz nie uczynił tego w stosunku do organu, którego bezczynność skarży w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Wpis od skargi zwrócono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.