Uzasadnienie
A.S. do swojej skargi na bezczynność Dyrektora Zarządu Budynków w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dołączyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w urzędzie pracy bez prawa do zasiłku, stara się o wydanie orzeczenia o niepełnoprawności na kolejny okres. Jedynym źródłem jej utrzymania są zasiłki z pomocy społecznej w łącznej kwocie 597 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku, oczekuje na przydział lokalu socjalnego, w stosunku do niej został wydany wyrok o eksmisji z mieszkania z powodu niepłacenia czynszu, toczy się postępowanie egzekucyjne. Wnioskodawczyni jest zadłużona na kwotę 30000 zł wobec brata. Skarżąca miesięcznie wydaje 400 zł na jedzenie, 100 zł na leki, 100 zł na środki czystości, 30 zł tytułem opłaty za prąd.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń przed sądem.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, w tym: bezrobocie, brak własnego majątku, utrzymywanie się ze świadczeń z pomocy społecznej, wysokie zadłużenie, niepełnosprawność, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Zatem jej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie w całości.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.