Uzasadnienie
L. S. złożył w dniu 5 stycznia 2011 r. formularz urzędowy PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na bezczynność Burmistrza.
W złożonym formularzu wnioskodawca podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną i dwoma dorosłymi synami, z których młodszy kończy szkołę średnią, a starszy przerwał studia z uwagi na brak środków finansowych. Skarżący pobiera rentę inwalidzką w wysokości 880 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku oprócz domu wielkości 64 m kw. Żona i synowie skarżącego nie osiągają żadnego dochodu, korzystają z pomocy społecznej. Wnioskodawca jest inwalidą. Osiągany dochód wystarcza jedynie na bieżące utrzymanie jego rodziny oraz wykupienie niektórych leków.
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłat sądowych przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez osobę dochodzącą swych roszczeń.
W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację majątkową i życiową skarżącego, przede wszystkim: zły stan zdrowia wiążący się z wydatkami na leczenie, bardzo niski dochód na cztery dorosłe osoby, ubóstwo, korzystanie z pomocy społecznej, brak majątku poza domem, uznano, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.