Uzasadnienie
W dniu 23 grudnia 2009 r. A.B. złożyła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, na bezczynność "urzędników organu I instancji Inspektora Nadzoru Budowlanego i organu II instancji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego".
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 stycznia 2010 r. powyższe skargi, zawarte w jednym piśmie zostały rozdzielone na dwie skargi; na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego i na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie pozostaje skarga na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W uzasadnieniu skargi A.B. wskazała, że w związku z faktem, iż sprawa samowoli budowlanej D.K. nie została rozstrzygnięta przez organ I jak i II instancji, składa skargę do Sądu, aby "wiarygodnie i ostatecznie rozwiązać problem" i spowodować wydanie decyzji oraz "przedstawić bezczynność urzędników i ich działania".
Skarżąca wskazała, że remont starej 50-letniej drewnianej stodoły, posadowionej bez fundamentów rozpoczęto w dniu 13 czerwca 2008 r., na podstawie zgłoszenia remontu, przy czym zgłoszenie obejmowało remont budynku na istniejących fundamentach betonowych, których nigdy nie było, o czym świadczą zdjęcia i zeznania świadków.
A.B. wskazała, że w dniu 13 czerwca 2008 r. zgłosiła rozpoczęcie samowoli budowlanej, przy czym kontrola urzędników miała miejsce za 15 dni, kiedy budowa była już ukończona. Urzędnicy stwierdzili, że fundament istnieje od dawna.
Po upływie 6 miesięcy postępowania przed organem I instancji, w styczniu 2009 r. skarżąca przekazała sprawę do ponownego skontrolowania i rozpatrzenia przez organ II instancji.
W końcowej części skargi A.B. wniosła o wnikliwe i wiarygodne rozwiązanie samowoli budowlanej stodoły D.K. oraz czterech przybudówek wzniesionych bez pozwolenia- dwóch dobudowanych od strony północnej i dwóch od strony południowej, podkreślając, że organ I instancji nie wykonał wiarygodnej i fachowej kontroli.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje
Stosownie do treści przepisu art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Sąd z urzędu stwierdził, że treść skargi na bezczynność Inspektora Nadzoru Budowlanego, na skutek której zostało wszczęte postępowanie w niniejszej sprawie, jest w istotnej części tożsama ze skargą zarejestrowaną pod sygnaturą II SAB/Ke 37/09, która również dotyczy bezczynności INB w sprawie tej samej samowoli budowlanej, jakiej zdaniem skarżącej dopuściła się D.K.
Obie skargi różnią się datą pisma, w którym są zawarte. W sprawie o sygnaturze II SAB/Ke 37/09 pismo opatrzone zostało datą 13 listopada 2009 r., natomiast skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w piśmie datowanym na dzień 2 grudnia 2009 r. Skarga w niniejszej sprawie została opatrzona tytułem: "Skarga na bezczynność urzędników Organu I instancji.I.N.B. i Organu II instancji W.I.N.B.", natomiast w sprawie II SAB/Ke 37/09 brak jest tytułu. Ponadto w końcowej części skargi rozpatrywanej w niniejszej sprawie zawarte zostało stwierdzenie, że "Ponieważ wszystkie pisma w w/w sprawie były przekazywane do wiadomości do Wojewody, dlatego za pośrednictwem Wojewody przesyłam dokumenty celem rozpatrzenia sprawy przez W.S.A. w Kielcach, gdyż wszystkie instytucje administracyjne tę skargę już rozpatrywały, łącznie z pismem wysłanym do Departamentu Skarg i Wniosków Ministerstwa w Warszawie, gdzie odpowiedź brzmi: Przekazać sprawę za pośrednictwem Wojewody do W.S.A. w Kielcach".
W pozostałej części skargi niczym się nie różnią. Oznacza to zdaniem Sądu, że skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie pozostaje tożsama zarówno przedmiotowo (tożsamość przedmiotu sprawy) jak i podmiotowo (tożsamość stron) z rozpoznaną już skargą w sprawie II SAB/Ke 37/09. Ponieważ równocześnie skarga ze sprawy II SAB/Ke 37/09 została wniesiona do WSA w Kielcach w dniu 17 grudnia 2009 r., a więc wcześniej niż skarga rozpatrywana w niniejszej sprawie, niniejsza skarga podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.