Uzasadnienie
W dniu 27 stycznia 2012r., B.W. wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Przedmiotowe pismo zostało przekazane przez tut. Sąd w dniu [...] (data wpływu do organu) Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Kielcach, które następnie w dniu 10 lutego 2012r. przekazało je Sądowi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie wyjaśniając, że B.W. wniosła – za pośrednictwem organu I instancji – odwołanie od decyzji z dnia [...] nr [...] wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy S. przez Zastępcę Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o odmowie przyznania jej świadczenia pieniężnego na zakup żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Zakwestionowane rozstrzygnięcie zostało utrzymane w mocy decyzją Kolegium z dnia [...] znak: [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-2. Powołany przepis znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy p.p.s.a. – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (por. uchwałę NSA z dnia 26 listopada 2008r., sygn. akt: I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63, Prok.i Pr. - wkł. 2009/6/62, LEX nr 463487).
W tym miejscu należy podkreślić, że z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Skarga na bezczynność organów ma bowiem na celu wymuszenie na organie załatwienia sprawy, co wynika z treści art. 149 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W rezultacie, jak wynika z ugruntowanego orzecznictwa sądowoadministracyjnego, bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny (por. m. in. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011r., sygn. akt: II OSK 2453/10, LEX nr 743432 oraz postanowienie WSA w Warszawie z dnia 7 lipca 2010r., sygn. akt: I SAB/Wa 109/10, LEX nr 663125).
Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi B. W. jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegająca na braku rozpatrzenia (w dacie wniesienia skargi bezpośrednio do tut. Sądu w dniu 27 stycznia 2012r.) odwołania skarżącej od decyzji organu I instancji z dnia [...] o odmowie przyznania świadczenia pieniężnego na zakup żywności w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Tymczasem, jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych (k. 11), Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie organu I instancji.
W świetle powyższych ustaleń stwierdzić trzeba, że na gruncie niniejszego postępowania przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna (rozumiana jako ustalenie, czy istnieje potrzeba zmuszenia organu do podjęcia nakazanych prawem aktów lub czynności). Po wniesieniu skargi do tut. Sądu została bowiem wydana decyzja organu odwoławczego. W konsekwencji postępowanie sądowoadministracyjne, wywołane niniejszą skargą, stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a.