Uzasadnienie
M. M. złożył formularz urzędowy PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie żoną i trzema małoletnimi córkami w wieku szkolnym. Skarżący mieszka wraz z rodzina w K. w mieszkaniu o powierzchni 56 m². Wnioskodawca wykazał własność budynku gospodarczego, gruntów rolnych o powierzchni 8,81 ha, ponadto dzierżawi grunty o powierzchni 6,80 ha. Działalność rolnicza przynosi miesięczny dochód w wysokości 384 zł, ponadto skarżący otrzymuje dopłaty do rolnictwa w wysokości 1116,65 zł miesięcznie. Wnioskodawca od 1 lutego 2014 r. zawiesił działalność gospodarczą która przynosiła miesięczny dochód w wysokości 881 zł. Żona skarżącego jest osobą bezrobotną, pobiera zasiłek na dzieci w wysokości 398 zł miesięcznie. Opłaty związane z utrzymaniem mieszkania wynoszą 800 zł miesięcznie. Skarżący korzysta z pomocy materialnej rodziców.
Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Za każdym razem na wnioskodawcy ciąży jednak obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych przez stronę dochodzącą swych roszczeń przed sadem.
W rozpatrywanej prawie biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawcy, w przede wszystkim niski i niepewny dochód działalności rolniczej przypadając na pięć osób rodzinie, w tym troje dzieci, korzystanie z pomocy społecznej, bak majątku poza mieszkaniem i gruntami rolnymi, uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, a zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym zasługuje na uwzględnienie.
Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.